Dinsdag 28/09/2021
Walter Zinzen. Beeld rv
Walter Zinzen.Beeld rv

ColumnWalter Zinzen

Hoe zou het toch komen dat CD&V zo weinig succes heeft?

Oud-journalist Walter Zinzen overschouwt de politieke actualiteit, afwisselend met Siegfried Bracke en Alain Gerlache. Dit is de slotaflevering van deze wisselcolumn.

Eerlijk is eerlijk: ik was niet de grootste fan van minister Demir (N-VA) toen ze aantrad. Maar voor wat ze afgelopen week gepresteerd heeft in het Vlaams Parlement, verdient ze de hoogste waardering. Het ging over de PFOS-vervuiling in Zwijndrecht, waar werken aan de Oosterweelverbinding moeten plaatsvinden. Daarover zei ze: “Sommige vragen werden vijftien jaar geleden al gesteld en duiken nu opnieuw op. Dat is heel frustrerend.”

En toen kwam het: ze stelde voor om een parlementaire onderzoekscommissie op te richten om het dossier tot op het bot te onderzoeken. Dat deed ze tegen de wil in van haar eigen N-VA en coalitiegenoot CD&V. Maar ze kreeg wel de steun van de oppositie. Ze deed het halfrond en haar collega-ministers naar adem happen. En toen gebeurde andermaal iets merkwaardigs: Willem-Frederik Schiltz, fractieleider van regeringspartij Open Vld, steunde op zijn beurt de oppositie. Knarsetandend moesten N-VA en CD&V aanvaarden dat het parlement volgende week beslist of die onderzoekscommissie er ook echt komt. Kijk, zo’n parlementair werk zou een mens vaker willen zien. Je zou dus denken dat mevrouw Demir overstelpt werd met felicitaties. Niets daarvan. Pek en veren waren haar deel. Zelfs haar eigen partij (N-VA) vond haar gedrag onaanvaardbaar en niet voor herhaling vatbaar.

En waarom in hemelsnaam? Ze had gezondigd tegen de basisprincipes van de particratie. Die bepaalt dat er geregeerd wordt via bindende achterkamerafspraakjes en daarmee had mevrouw Demir geen rekening gehouden. Dat is zo uitzonderlijk dat het een plek in de annalen verdient. Hulde, niet alleen aan mevrouw Demir, maar ook aan meneer Schiltz omdat ze die kadaverdiscipline hebben doorbroken. Hoera, hoera! Helaas, mevrouw Demir werd tot de orde geroepen en de discipline hersteld.

De Vlaamse regering zorgde bijna tegelijkertijd voor een nieuw dieptepunt. Ze wil de kieswet voor de gemeenteraadsverkiezingen wijzigen en zowel de opkomstplicht als de lijststem afschaffen. Schande kome over haar! Ook hierover moet het parlement zich nog uitspreken. Maar nu al staat vast dat de CD&V-fractie de nieuwe kieswet zal goedkeuren. Andermaal regeert de kadaverdiscipline, want CD&V ziet de afschaffing van de opkomstplicht helemaal niet zitten. Waarom stemt ze dan niet tegen? Omdat in het regeerakkoord staat dat de nieuwe wet er komt. En meerderheidsfracties moeten zich aan dat akkoord houden, punt. Bovendien: oud-voorzitter Beke heeft namens de CD&V de regeringsonderhandelingen gevoerd en heeft toen met die nieuwe verkiezingswet ingestemd. En dus zal de CD&V iets goedkeuren wat ze inhoudelijk afkeurt. Hoe zou het toch komen dat CD&V zo weinig succes heeft?

Dan hebben we het nog niet gehad over de verdwijning van de lijststem. De dames en heren particraten willen ons doen geloven dat die afschaffing de democratie ten goede komt. Het zou nu immers de kiezer zijn, die via het aantal voorkeurstemmen bepaalt wie in de gemeenteraad komt, en niet meer de partijvoorzitter. Wat een onzin! Het blijft nog altijd de partijvoorzitter die de kandidatenlijst opstelt, de kiezer kan alleen de volgorde veranderen. De lijststem betekent: de kiezer gaat akkoord met het programma van de partij die de lijst voorstelt. Als die mogelijkheid verdwijnt, kunnen we nog alleen op personen stemmen. Zo verworden verkiezingen tot populariteitspolls. Het resultaat is nu al te zien in de opiniepeilingen. Wie vaak in de media komt en/of de sociale media goed weet te bespelen gaat met de bloemen lopen. Wie in het parlement – of de regering – vlijtig werkt buiten de schijnwerpers kan het schudden. En dat zou de democratie bevorderen?

Een slotcolumn vraagt een positieve noot om te eindigen. De mijne is afkomstig van Africalia, een vzw die twintig jaar geleden werd opgericht door toenmalig staatssecretaris van Ontwikkelingssamenwerking Boutmans. De bedoeling is cultuur en kunstenaars in Afrika te steunen vanuit de idee dat ontwikkeling niet alleen sociaal en economisch is.

De huidige voorzitter van de Raad van Bestuur is een Congolese dame, Susanne Monkasa. De nieuwe pas benoemde directeur is een mevrouw uit Rwanda, Dorine Rurashitse. Ook de huidige federale minister van Ontwikkelingssamenwerking, mevrouw Meryame Kitir (sp.a), de ultieme baas dus van Africalia, stamt uit Afrika.

Nee, van een blanke of mannelijke dominantie is op dit vlak geen sprake. Het hoeft dus niet altijd kommer en kwel te zijn.

U, goede lezer(es), wens ik alle goeds. Dank voor uw geduld, maar vooral: tot later!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234