Vrijdag 02/12/2022
null Beeld DM
Beeld DM

De gedachteJeroen Van Horenbeek

Hoe zit het anno 2022 met onze opdracht om de meest kwetsbaren te beschermen?

Jeroen Van Horenbeek is journalist voor deze krant.

Jeroen Van Horenbeek

In De metamorfose van de wereld, een pil van meer dan duizend pagina’s, schetst de Duitse historicus Jürgen Osterhammel op behoorlijk meesterlijke wijze een ‘mondiale geschiedenis van de negentiende eeuw’. Een tip voor wie nog niets om lezen heeft deze zomer.

Mijn exemplaar zit intussen vol met gele post-its. Onder meer bij een passage over armoede. In die passage legt Osterhammel uit hoe mensen er voor de negentiende eeuw – afgezien van wensdromen over een luilekkerland (denk aan het schilderij van Bruegel) – nooit aan twijfelden dat armoede een onderdeel vormde van de ‘natuurlijke’ wereld. Van de door God gewilde orde.

Pas bij de start van de eeuw brachten late verlichtingsdenkers onder woorden dat armoede in de moderne wereld onacceptabel was. Dat het uitdelen van aalmoezen niet langer volstond. Dat een welvarende samenleving rijkdommen herverdeelt en mensen helpt die door fouten of rampspoed zichzelf niet kunnen helpen.

Wat ons bij de watersnood in Luik brengt. Een jaar geleden zorgde een waterbom voor rampzalige overstromingen in onder meer de vallei van de Vesder en de Maas. De sombere eindbalans: 39 doden, 45.000 beschadigde woningen, 11.000 weggespoelde auto’s en nog eens 559 beschadigde bruggen. Allemaal in een stukje België waar sinds de verhuis van veel industrie überhaupt nog weinig geluk te vinden was.

Ondanks 2,8 miljard euro aan noodhulp blijven dorpen zoals Trooz vandaag plekken waar getraumatiseerde mensen, vaak moedeloos, de brokstukken van hun leven weer aan elkaar trachten te lijmen. Wie de reportages elders in deze krant over Trooz of Pepinster leest, kan niet anders dan zich de vraag stellen: hoe zit het anno 2022 met onze opdracht om de meest kwetsbaren te beschermen?

Natuurlijk leven beleidsmakers oprecht mee met de slachtoffers van de watersnood. Natuurlijk hebben ze gelijk wanneer ze vertellen dat er geen tovermiddel is om de vernieling op één jaar tijd te herstellen. Tegelijk kunnen we niet om het besluit heen dat sinds de ramp veel te veel energie is verspild met vingerwijzen.

Gouverneurs die vonden dat de Waalse regering aarzelde. Waalse ministers die oordeelden dat het Annelies Verlinden (cd&v), hun federale collega op Binnenlandse Zaken, eigenlijk niet interesseerde wat er in het rampgebied gebeurde. En minister Verlinden die de bal terugkaatste. Zo blijf je bezig.

Het deed allemaal nogal denken aan het slechte toneel na de aanslagen in Brussel. Toen men in de Wetstraat ook vooral begaan leek met het redden van het eigen hachje na een historisch drama, niet dat van de echte slachtoffers. Denk aan de verbindingsofficier in Turkije die brutaal voor de bus werd gegooid.

De politiek is niet meer in staat om problemen van de bevolking op te lossen. Ze vermag nog weinig of niets. In het hoofd van veel mensen – wat men in Nederland de ‘afhakers’ noemt – zit het vandaag zo. De watersnood in Luik was een kans om deze mensen te tonen dat het beeld nuance verdient. Helaas lijkt dat hopeloos mislukt.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234