Zaterdag 20/07/2019

Hoe we ons best doen om het EK 4x400m niet te winnen

Luc Versele is CEO van Crelan. Waarom beslist de Belgische atletiekbond om Dylan Borlée niet te selecteren, vraagt hij zich af.

Tijdens het voorbije WK voetbal bevond onze natie zich tijdelijk in een algemene gelukzalige roes. De Rode-Duivelshype zorgde voor uitbundige, goedgemutste en enthousiaste medeburgers. Zelfs de politiek werd er stil van. Sport verenigt, sport maakt blij, zo klonk het.

Ook andere disciplines dan voetbal hebben het concept begrepen, denk maar aan de vele Belgische groepssporten, zoals hockey, basketbal en volleybal. We hebben er mooie en fiere roepnamen voor bedacht. Iedereen kent nu de Red Dragons en de Yellow Tigers of de Red Lions en de Red Panthers.

Wij, bij Crelan, hebben een hart voor de sport. Als we sportdisciplines sponsoren (momenteel veldrijden en atletiek), is het ons niet alleen te doen om naamsbekendheid en publicitair gewin, maar vooral om het eindresultaat van de sporters. Met Sven Nys en de Borlée-Brothers is dit tot nu toe bijzonder goed gelukt.

Dit jaar wilden we nog een stap verder gaan: we wilden graag ook de 4x400m-ploeg een eigen naam geven. We organiseerden, samen met de atletiekfederatie, een wedstrijd en zo werden de Belgian Tornados geboren. Ook met de twee regionale en de federale atletiekfederaties werden akkoorden gesloten, om ons 4x400m-project te promoten, maar ook om de plaatselijke atletiekclubs, en ten slotte iedereen, te enthousiasmeren voor deze mooie sport. Trouw aan onze coöperatieve Crelanwaarden wilden we ook hier professionalisme, inzet, groepsgeest, enthousiasme, excellentie en duurzaamheid promoten.

Om het project een vliegende start te geven, keken we vol verwachting uit naar de komende Europese kampioenschappen in Zürich, waar we met onze Belgian Tornados op een medaille en, als alles perfect klopte, zelfs op het gouden eremetaal durfden hopen. Dit zou in België voor een ware boost voor de atletiek kunnen zorgen.
De vliegende start werd een torpedoslag. Ongeloof en onbegrip waren ons deel, toen we vernamen dat de Belgische atletiekbond zaterdag had beslist Dylan Borlée niet te selecteren.

Een 4x400m wordt gelopen door vier lopers en een normale selectie bestaat uit zes atleten, altijd goed als er veel wedstrijden op het programma staan. Drie van de vier Belgian Tornados moeten elk waarschijnlijk reeds drie individuele wedstrijden lopen om vervolgens nog eens de reeksen en finale van de 4x400m te betwisten. Met andere woorden, vijf fysiek enorm zware wedstrijden in zes dagen tijd.

Is Dylan te traag? Zeker niet. Zowel op het WK in Moskou in augustus 2013 als op de WorldRelays in de Bahama's eind mei dit jaar heeft hij overtuigend bewezen dat hij én een meerwaarde is in de ploeg én het verschil kan uitmaken tussen een medaille of net niet. Waarom hem dan niet meenemen? Omdat hij uit voorzorg niet alle wedstrijden heeft gelopen? Als Kompany, Hazard of Courtois geblesseerd zijn, zal elke kans gegrepen worden om hen klaar te stomen tegen een welbepaalde wedstrijd. Hiervoor blijven zij bij de selectie en wordt op het allerlaatste moment beslist of zij al dan niet kunnen spelen. Bovendien is hun aanwezigheid in de spelersgroep alleen al van enorm belang voor de teamspirit en het moreel van de troepen.

Aanstormend talent
Maar hier wordt reeds veertien dagen voor de competitie beslist dat de atleet niet kan lopen; terwijl alles in de goede richting evolueert. Denkt de atletiekbond echt dat, als de coach in fine toch zou moeten vaststellen dat het niet zal gaan, hij Dylan zal laten starten? En beseft de bond dat als Dylan toch fit geraakt, dat onze kansen op succes aanzienlijk stijgen? Wat bezielt die beslissers toch? Het is erg, niet alleen voor de atleten en de entourage die maanden naar deze apotheose hebben toegeleefd, niet alleen voor de Borléetelgen, maar ook voor jong aanstormend talent zoals Julien Watrin, die ongelooflijk goed bezig is en hier een enorme ervaring kan opdoen, én ook voor de supporters, voor iedereen die betrokken is bij de Belgische atletiek en voor de Belgische positieve flow in het algemeen.

Ik kan er niet bij, dit is schuldig verzuim. Is dit een zoveelste stammenoorlog waar de overwinning wordt geslachtofferd voor het eigen gelijk? Wanneer zegeviert nu eindelijk het gezond verstand? Hopelijk wint zo snel mogelijk het gezond verstand.

Beeld BELGA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden