Zondag 26/06/2022
Aya Sabi. Beeld DM
Aya Sabi.Beeld DM

ColumnAya Sabi

Hoe anders zou ons leven zijn als we ’s morgens bij een dampende kop koffie lezen wat er allemaal goed is, wat beter is gegaan?

Aya Sabi is auteur van Verkruimeld land. Haar column verschijnt tweewekelijks.

Aya Sabi

Deze column is geen column. Het jaar komt tot een einde en ik heb om de twee weken mijn mening proberen te formuleren. De ene keer gaf ik harde kritiek op de actualiteit, de andere keer was het meer een filosofische bespiegeling over de maatschappij waarin we leven, maar altijd heb ik geschreven over wat er misgaat, wat beter kan, wat niet had mogen gebeuren.

Dit wordt een ode. Dat is eigenlijk hetzelfde als een column, maar dan binnenstebuiten, omgekeerd, een column die een handstand doet. Je vervangt kritiek door het vereren van het tegenovergestelde. Dat deed David Van Reybrouck jaren geleden en het zijn de stukken die me het meest zijn bijgebleven, een van de mooiste publicaties die ik al las. Ik lees ze nu nog steeds bij momenten, jaren later.

Een goednieuwskrant bijvoorbeeld, ik weet niet of het al bestaat. Er verschijnt geen rode markering onder het woord in mijn tekstverwerkingsprogramma terwijl ik dit schrijf, maar ook niet onder ‘jlsnjbv’ dus mijn spellingcontrole staat uit. Bij Van Dale zeggen ze dat het woord niet bestaat, wat een slecht nieuws! Herformulering: wat een mooie kans om een nieuw woord van betekenis te voorzien.

Hoe anders zou ons leven en de wereld zijn als we ’s morgens bij een dampende kop koffie lezen wat er allemaal goed is, wat beter is gegaan? Alle mensen die nog in leven zijn in plaats van een dodental bijvoorbeeld. We zijn niet gemaakt om de hele tijd te weten wat er overal en altijd gebeurt, maar belangrijker: zoveel negativiteit kan onmogelijk goed voor ons zijn, kan onmogelijk voor de motivatie zorgen om betere mensen te worden, om de wereld tot een betere plek te maken.

Het zorgt voor onverschilligheid, voor een gebrek aan daadkracht, voor het verlies van hoop. Hangende schouders in plaats van rug recht, blik op oneindig. En zo zitten we vast in een vicieuze cirkel.

We zijn als mens wat we denken, waarin we geloven, de som van onze gedachten. En het goede nieuws is dat we ons denken zelf kunnen sturen, vormen, we zitten altijd in ons hoofd en ons hoofd is van ons, dus kunnen we het toch beter gezellig maken. Wat kaarsjes, een donsdeken, troost.

Begrijp me niet verkeerd: dit is geen pleidooi voor een neppe, pretentieuze en geforceerde positiviteit en dit is ook zeker geen pleidooi voor het schrappen van kritiek. Leve de democratie, leve de vrijheid van meningsuiting, leve plek maken voor pijn en verdriet, voor rouw en lelijkheid. Het is wel een manier om balans te brengen in hoe we naar de actualiteit kijken, vooral in uitdagende tijden (altijd dus!).

Dit is dus een ode, een ode aan de odes van David Van Reybrouck - dank je! - een ode aan Jennifer Heylen in De slimste mens ter wereld - wat een prachtige vrouw - een ode aan ieder die meewerkt aan De slimste mens ter wereld en ons het afgelopen seizoen heeft getoond hoe probleemloos en vanzelfsprekend diversiteit op tv kan zijn, een ode aan alle essentiële mensen in de zorg en het onderwijs - duizendmaal dank - een ode aan ieder van u die er elke dag het beste van probeert te maken. Nieuw jaar, nieuwe kansen. Liefs.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234