Dinsdag 09/03/2021
Julie Cafmeyer. Beeld DM
Julie Cafmeyer.Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Hij zei dat het er zo mooi uitzag: een vrouw die klaarkomt

Julie Cafmeyer is columniste.

Op 9 december nam ik me voor om geen columns meer over mijn liefdesleven te schrijven. We zijn nu iets meer dan een maand verder, en ik zou de regel graag herzien. Ik vind: als ik zeker weet dat de man in kwestie mijn teksten niet leest, mag het wel.

Je kan een verhouding geen eerlijke kans geven als je in de krant verslag uitbrengt van een prille ontmoeting, dat spreekt voor zich. Geen zorgen beste lezers, ik heb even gepolst, en hij heeft heel duidelijk aangegeven dat hij De Morgen niet leest. Goed nieuws dus, zo kunnen wij verder.

Het is de euforie die me dit doet schrijven. Het gevoel dat ik leef omdat ik nog eens met iemand naar bed ben geweest. Het heeft niets te maken met verliefdheid. Het gaat niets worden tussen ons, dat heeft hij al aangekondigd, en ik ging meteen akkoord.

Het gaat hier om twee mensen die elkaars hand vasthielden. Iets te lang, ik werd er wat verlegen van. Toen ik mijn hoofd wegdraaide, streelde hij mijn rug, masseerde mijn nek.

Net voordat we seks hadden, namen we elk een tarotkaart. Op zijn kaart stond een koning met een tak in zijn hand, op die van mij stonden zeven kelken. Uit de gouden bekers kwam een vrouwenhoofd, een spook, een slang, een kasteel, een schat, een krans en een draak. Ik vond mijn toekomst er beloftevol uitzien, magisch. Misschien was het daarom dat ik me zo liet meevoeren toen ik mijn hoofd achterover sloeg en hij me uiteindelijk kuste.

Hij ging op zijn knieën zitten en bracht me naar een hoogtepunt. Ik schreeuwde het uit. Hoe kan ik het orgasme omschrijven? Het voelt als een glazen bol die uit elkaar valt in scherven. Kristallen in alle kleuren. Niet scherp, ze zweven als veertjes in je hoofd. Veren, stenen, en na een tijdje komen er wilde bloemen bij, de zee, schelpen. Het voelt zo goed, en dat heb ik hem ook gezegd.

Hij antwoordde: “Je verwacht toch niet te veel van mij hé?”

Ze denken dat ze niet meer van me af geraken als ik hen dankbaar ben, dat ik een leven met hen wil opbouwen, aanhankelijk word, dat ik meer wil, niet meer zonder hen kan. Ze weten niet wat er in mijn hoofd zweeft; de stenen, de veertjes, en nu ook de draak, het spook, de krans, het vrouwenhoofd, de slang, het kasteel, de schat. Ze weten niet dat ik over andere werelden fantaseer.

Voordat hij vertrok, zat hij op het uiteinde van het bed. Hij leek nu weer ontspannen. Hij zei dat het er zo mooi uitzag: een vrouw die klaarkomt. Ik dacht aan een andere lieve man die me ergens in november net hetzelfde had gezegd. De stenen en veren in mijn hoofd transformeerden in een leger van honderden mannen. Ze kijken naar vrouwen, zeggen hoe mooi ze zijn als ze genieten.

Voor even dacht ik; ja, als het zo gaat, komt het wel goed met deze wereld.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234