Zaterdag 24/10/2020

ColumnJulie Cafmeyer

Hij begon te schuimbekken. Dat was het moment waarop hij instortte

Julie Cafmeyer.Beeld DM

Julie Cafmeyer is columnist.

Afgelopen nacht kwam een man met bruine krullen naar me toe, hij nam mijn hand en zei: “Ik neem je mee naar een plek waar we tequila zullen drinken.”

Onderweg kwamen we een vriend van hem tegen. Hij was kalend en zei dat hij binnenkort een haartransplantatie in Istanbul kreeg. Hij zei: “Er is te weinig geweten over kalende mannen. Ze verliezen iets wezenlijks van zichzelf. En het ergste is: niemand heeft het erover.”

We bestelden drie shotjes en de kalende man klaagde verder: “Ik ben gestopt met roken omdat ik me een kapitalist voelde. Ik wilde niet langer onderhevig zijn aan de prikkel dat ik iets nodig had.”

De man met de bruine krullen zei: “Waarom ga je dan naar Istanbul? Je probeert een betere versie van jezelf te zijn terwijl je die kwijt bent. Dat is toch de meest kapitalistische daad ooit?”

De kalende man stak een sigaret op en vroeg me: “Heb je zin om met me naar bed te gaan?”

De man met de bruine krullen raadde me de kalende man aan. Hij zei dat hij goed presteerde, groot geschapen was en stinkrijk was. Ik beeldde me in dat ik zijn kalende hoofd kuste, dat ik hem troostte en zei: “Het is oké, je hebt een mooie schedel, alles komt goed.”

De man met de bruine krullen zei: “Het punt is: wij zijn een softe generatie. Wij geloven dat wij iets nodig hebben om iemand te zijn. En de oorzaak, dat zijn wij zelf. Via sociale media staan wij bedrijven toe om ons elke dag op maat gemaakte reclame voor te schotelen. Mijn vriend wordt wijsgemaakt dat hij een man met een haarbos moet zijn. De algoritmes weten waar wij naar verlangen. Als we echt iets willen veranderen, moeten we collectief ons socialmedia-account verwijderen.”

De kalende man zei op een toon die alsmaar wanhopiger werd: “Niet alleen onze koopkracht wordt aangewakkerd, onze hele ziel wordt gemanipuleerd. Uit een studie blijkt dat als je smartphonescherm oplicht, je lichaam denkt dat je liefde krijgt. Dat is toch tragisch? Ons brein wordt verneukt!”

Hij richtte zich tot mij: “Nog steeds geen zin om met me mee naar huis te gaan?”

Hij streelde over mijn rug, ik vroeg hem ermee op te houden. Hij werd nu daadkrachtiger en verhief zijn stem: “Als jij met me meegaat, beloof ik dat ik niet naar Istanbul ga. In die zin zet je een revolutie in gang als je mij bemint. Je kust de vergane glorie, omhelst alles wat voorbijgaat. Dat is een daad van verzet. Kiezen voor radicaal genot in plaats van winst.”

Hij stond op en schreeuwde met een zekere waanzin in zijn ogen: “Weg met de groei, weg met de haargroei!” Hij begon te schuimbekken. Dat was het moment waarop hij instortte. Zijn vriend gaf hem mond-op-mondbeademing. Enkele bruine krullen vielen op zijn hoofd en ik kuste hem op zijn kale schedel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234