Maandag 06/07/2020
Beeld Janey Van Ierland

Column

"Het zit me dwars dat er vaak minder kansen zijn voor vrouwen dan voor mannen"

Halina Reijn is actrice bij Toneelgroep Amsterdam en schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

Onlangs werden in een Nederlandse krant drie foto's gepubliceerd met op de hoofden in schreeuwerige cijfers het bedrag dat de krant veronderstelde dat die mensen verdienden. Een van die hoofden herkende ik als het mijne, de anderen waren mannen. Die kregen volgens de krant veel meer dan de vrouw. Of dat met haar vrouw-zijn te maken had, waarschijnlijk niet, maar de publieke vernedering had zich voltrokken. Overal waar ik kwam, vroeg men waarom ik niet voor mezelf was opgekomen. Het gênante was namelijk dat ik in die krant werd geciteerd omdat ik geloofde dat alle mensen die deze functie vervulden, hetzelfde bedrag kregen, dat dat al jaren gestandariseerd was.

Het is misschien raar dat de best betaalde actrice uit Hollywood een artikel schrijft over haar 'bescheiden' salaris. Ze zou kunnen zwemmen in haar geld. Maar in het geval van Jennifer Lawrence is het feit dat juist zij de moed heeft om aan te kaarten wat het met haar doet dat haar mannelijke medesterren aanzienlijk beter betaald worden, cruciaal.

Ze vraagt zich af waarom ze zich niet harder opstelde tijdens de contractbesprekingen en komt tot de conclusie dat ze niet als verwend of moeilijk te boek wilde staan en daarom meteen akkoord ging.

Ik herken die neiging. In mijn optiek is het niet de man (meestal toch) aan de andere kant van de tafel die vindt dat een vrouw per definitie minder moet verdienen, het ligt aan de vrouw, ik dus, die wil pleasen, en zich voortdurend verplaatst en inleeft in de onderhandelaar. 'Ze hebben gewoon niet zo veel geld' - 'ik mag blij zijn dat ik het mag doen' - 'ik vind het ook echt leuk om te doen' - 'straks vindt hij mij hebzuchtig' - 'voor mij tien anderen, of toch ten minste één ander' - 'ze willen me juist omdat ik nooit moeilijk doe'... enzovoort, enzovoort.

Bovendien is mijn zelfbeeld niet altijd even krachtig en ben ik niet bereid om een job op te geven als ze me niet bieden waar ik in eerste instantie dacht dat ik recht op had. Een man is eerder geneigd om te zeggen: 'Dit wil ik verdienen, en anders houdt het op.'

Vrouwen moeten veel minder bezig zijn met wat de andere partij vindt én bereid zijn de baan los te laten als ze ons niet willen geven wat we willen, anders zullen we nooit groeien naar hetzelfde niveau.

Gesteund door de huidige golf van uitspraken van prominente vrouwen over dit onderwerp, heb ik vertrouwen in de toekomst, maar wat me dwars zit is de gedachte dat er vaak minder kansen zijn voor vrouwen dan voor mannen en het dus op een bepaalde manier reëel is om met minder genoegen nemen.

Godzijdank is Hollywood aan het ontwaken. Van Meryl Streep tot Emma Watson, Oprah en Hillary Clinton: men schreeuwt om vrouwelijke regisseurs, vrouwelijke schrijvers en vooral gelijke rechten. Omdat we het nu eenmaal lastiger vinden puur bezig te zijn met onze eigen belangen: laten we de volgende keer dat we aan een onderhandelingstafel plaatsnemen niet alleen dealen voor onszelf, maar vooral voor elkaar, voor onze zusters, moeders, dochters en alle generaties die nog volgen.

Uit naam van de vrouw.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234