Vrijdag 06/12/2019

Column

Het ziet er naar uit dat het restant CD&V een boycotpartij zal zijn

Hugo Camps. Beeld rv

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

De casting van ministers laat hier meestal zien dat er weinig experimentele honger is. Excellenties worden weggeplukt uit dorpen en steden in functie van regionale evenwichten, het compenserende beloningssysteem, de gunfactor en kliekjesdemocratie. Talent, verwantschap met de portefeuille en intellectuele statuur zijn bijkomstig. Electorale kansberekeningen geven nog wel de doorslag. En zo krijg je soms boeren in een wit hemd, en omgekeerd.

De samenstelling van een regering is nog steeds een feestje van de particratie. Het systeem van prefab gunstelingen is taai en overstijgt zelden de partijpolitieke loyaliteiten. Naar kennis van de materie wordt niet gevraagd. Het pluche blijft een tombola.

Hilde Crevits van de Vlaamse regering is van Onderwijs geswitcht naar Economie en Werk. Ze mag nu gaan baggeren op bedrijventerreinen. Op de foto zal ze ooit te zien zijn in de armen van een betonmolen. Is ze dan nog wel Hilde Crevits? En wat doet dat met haar geloofwaardigheid?

Ik ben voorstander van meer afstand tussen het volk en de politiek. Maar wel alleen als de politiek in goede handen is en niet wordt ingevuld door veredelde stationschefs of intellectuele nomaden. De roeping van een politicus is een vak geworden. Passie en bevlogenheid zijn secundaire voorwaarden. Een wollige christen is bijna een curiosum. In de coulissen vindt een guerrilla van kongsi’s plaats. Vlaamse christendemocraten worstelen met deze verzakelijking. Behalve Koen Geens, die altijd met in wijwater gedrenkte woorden spreekt. Als een oudtestamentische zeloot.

Het machtsgevoel van de christendemocraten is niet veranderd. Ze hebben onverminderd de pretentie van de oude machtspartij, maar kwamen wel met zeven kandidaten op de proppen om het eigen zootje te leiden. In de coulissen werden de klassieke vadermoorden gepleegd, naastenliefde even on hold. Inmiddels heeft Joachim Coens heel West-Vlaanderen gemobiliseerd.

Ik moet nog wennen aan de nieuwe identiteit van voorzitter Wouter Beke: minister van Welzijn en Armoedebestrijding. Zijn hele habitat ademt Vlaamse economie en middenstand. Hij kleedt zich ook naar de schijn van serviceclubs. Afschrikminister voor clochards gaat hem beter af.

Bij het investituurdebat werd uitgepakt met een nieuw elan van de Vlaamse regering. Tot nu toe zie ik alleen een besparingsregering zonder voluntarisme voor de toekomst. De clash tussen minister-president Jambon en de cultuursector is veelbetekenend. We hebben een regering van schraapzucht die geen enkele notie heeft van het maatschappelijke belang van cultuur. Alles wat tot welzijn gerekend kan worden, moet nog worden veroverd. En de mensen die geacht worden dat te doen zijn verslaafd aan zakenlunches en dromen van hun eigen Deltawerken. Broertjes van Fernand Huts.

CD&V is herleid tot een splinter. D66-oprichter Hans van Mierlo zou allang de zelfontploffing hebben gedecreteerd. Het ziet er echter naar uit dat het restant CD&V een boycotpartij zal zijn. Rancune voor verloren macht is de rode draad.

Tja, ga dan bidden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234