Zondag 25/08/2019

Gebeten Hond

Het zal Fellaini allemaal los aan de broek roesten

Mark Coenen, adviseur en opleidingshoofd van de Hasseltse hogeschool PXL, gaat op wandel met de week.

Marouane Fellaini scoort voor Manchester United tegen Celta de Vigo. De finale is binnen. Beeld AFP

Hij kijkt altijd een beetje verdwaasd uit zijn ogen, alsof hij recht van de Carré komt en net voor de match nog een bol heeft geslikt. Hij loopt op stelten: een houterige flamingo met een kloeke bos haar. The Perminator, noemden ze hem bij Everton. Hij kan – in de beweging – de bal op zijn borst stilleggen als wiegt hij een krijsende baby met reflux.

Deze week kreeg hij complimenten uit onverwachte hoek. José Mourinho prees hem de hemel in.

Mark Coenen. Beeld tom verbruggen

Voor de Klara-luisteraars onder deze felgesmaakte column: José Mourinho is trainer en verdient 10 miljoen pond per jaar bij het beursgenoteerde Manchester United, een ploeg waarin de laatste twee jaar een half miljard pond is geïnvesteerd en die nog niet eens de top vijf haalt in Engeland.

Marouane moest de meubels ­red­den. Niet Pogba, niet die pedante Ibrahimovic – de tijd is niet veraf dat die een taboeret vraagt om in de zestien op te gaan ­zitten als de tegenstander aanvalt.

De benige smalle uit Etterbeek redde voorlopig het vel van zijn sadomasochistische trainer door zijn ploeg naar de finale van de Europa League te ­koppen. Als ze die winnen tegen de jonge vlerken van Ajax, mogen ze via dat achterpoortje toch naar de Champions League. Anders moeten de aandeelhouders dat half miljard pond afschrijven.

Maar ook dan heeft de trainer een uitleg. Altijd een ­uitleg. Altijd dezelfde. Bij dat soort types is ­verlies altijd de schuld van de spelers, nooit van henzelf. La défaite, c’est les autres.

Nu ik erover nadenk: Donald Trump zou een héle goede ­voetbaltrainer zijn.

In de natuur zijn er twee ­soorten relaties: symbiotische en parasiterende. Die vindt men overal, dus ook bij voetbaltrainers. Een parasiet is een organisme dat zich ten koste van een ander ­organisme waarmee hij samenleeft in stand houdt. Dankzij de diepe zakken van een beursgenoteerde voetbalclub, bijvoorbeeld. Of een rijke voorzitter in de bouw. Ze danken hun schamele glans en karige loon aan de kwaliteiten van anderen. Hun toegevoegde waarde: wartaal uitslaan op persconferenties en psychotisch gedrag vertonen als er een camera in de buurt is.

Er zijn ook symbiotische trainers, die zouden sterven voor hun spelers en die bij het maken van elk doelpunt de toeschouwers op de eerste rij in de armen springen en in een wurggreep proberen te nemen.

De prettig gestoorde Antonio Conte van Chelsea is er een voorbeeld van. Of Pep Guardiola van Manchester City. Luis Enrique bij Barcelona. Jürgen Klopp bij Liverpool.

Het zijn mensen met een korte­termijngeheugen: bij elke goal die hun team maakt, juichen ze alsof het de eerste keer is dat dat gebeurt. Vermoeiend. Wat een gelul.

Kein geloel, spielen”, waren wijze woorden van de reeds lang wijlen Ernst Happel, de trainer die van kwaad kijken een kunstvorm maakte. Hij moest niet brullen, zelfs als hij zweeg liepen zwerfhonden kajietend weg bij het zien van zijn in pelzen frak gehulde tors.

Het zal Fellaini allemaal los aan de broek roesten. Hij heeft zijn contract voor volgend seizoen zo goed als op zak.

Het is gelukkig niet allemaal ­kommer en kwel, want er zijn ook ­trainers die met mes en vork kunnen eten en hun ploeg op waardige wijze leiden. Zinedine Zidane. René Weiler, van kampioen Anderlecht, als hij geen sproeier in zijn gezicht krijgt. Francky Dury bij Zulte Waregem, straks ­hopelijk bij Club Brugge.

Mannen met stijl. Geen onvertogen woord komt over hun smalle lippen. Volgend jaar wordt Anderlecht-Brugge geen risicomatch maar een academische zitting. Beleefd applaus van de spionkop. Omfloerste kreten. Bij een gelijkspel wint de ploeg die de ­minste d/t-fouten heeft gemaakt op het wedstrijdblad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden