Vrijdag 18/10/2019
Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Column

Het was niet als in de films. Zij en de richel, meer was het niet

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Het was niet als in de films. Geen zoeklichten, geen bange mensenmassa, geen brandweermannen die een vangzeil openhielden. Zij en de richel, meer was het niet.

Hij negeerde zijn uitgestoken hand. Geen cameraploeg, geen helverlichte nieuwsreporter, niets. Niets, godverdomme. Een leven in de anonimiteit zou vannacht eindigen in de anonimiteit. Eenendertig jaar lang voor iedereen zijn kloten afgedraaid en pas morgenochtend van het asfalt worden gekrabd door een al even onbeduidende sukkelaar die zich zijn leven vast ook anders had voorgesteld.

Hij kon zijn gezicht niet zien, en hij wellicht ook niet het zijne. In de films was er licht. Zij waren twee stemmen op een dak. 

Hij liet zijn arm weer zakken. Geen bruuske bewegingen. Hij probeerde onopgemerkt dichterbij te schuifelen, centimeter per centimeter. Hem aan de praat te houden, bovenal.

Kus zijn kloten met zijn amateurpsychologie. Hij wilde niet worden omgepraat. Dit was geen noodkreet. Hij wilde een getuige. En ergens was hij blij dat hij het was. Blijf waar hij stond, godverdomme. Er was niets dat hij kon doen. Blij dat hij het was.

Even bleef het stil. Geklater van regen op roofing. Hij stal weer een centimeter.

In de films kwamen er vaak tranen aan te pas. Zo'n telegeniek langs een wang naar beneden rollende druppel oogvocht. Nu niet. Hij staarde naar het oranje asfalt. Zijn kleren waren doorweekt. Plots draaide hij zich om, met zijn gezicht naar zijn vriend, en stak beide armen uit. Nog steeds in stilte.

Als hij ooit de kans had gehad om hem van die richel te krijgen, dan wel nu. Hij kwam dichterbij en sloeg zijn armen om hem heen. Zo stonden ze daar, in stilte, hooguit een paar seconden lang, op het dak van een flatgebouw in de gietende regen. Hij voelde hoe zijn vriend zijn lippen naar zijn oor bracht en iets fluisterde.

Hij wist dat hij het was.

Het voelde alsof zijn hart stilstond. Hij wilde zich van hem losmaken. Maar voor hij het goed en wel besefte, waren beiden vallende.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234