Donderdag 17/10/2019
Guillaume Van der Stighelen. Beeld Karoly Effenberger

CALLEBAUT&guillaume

Het was maar een grapje van de bisschop

Schrijvende medemens Guillaume Van der Stighelen en marktonderzoeker Jan Callebaut schrijven om beurten de column op vrijdag. Vandaag is Van der Stighelen aan de beurt.

Het is zondagochtend en dan zit ik weleens in de keuken te werken met de radio aan. Een klein transistording met twee knoppen: een aan-uitknop waarmee je het volume kunt regelen, en een om de frequentie te zoeken. De vorige - met afstandbediening, wekkerradio, ingang voor mp3 en keuze uit dertig voorgeprogrammeerde zenders - werd er meedogenloos uitgegooid door mijn echtgenote.

Het geluid komt uit één klein luidsprekertje, maar dat volstaat om de eucharistieviering te volgen. Niet dat ik lid ben van de roomse kerk, maar ik hou wel van die liturgische muziek, een keer in de week.

Mijn aandacht wordt plots afgeleid door de stem van een dame die voorleest. Geen geoefende radiostem. Een onzekere, misschien wat opgewonden stem, af en doorslaand in de hoogte.

"In die dagen gebeurde het dat God Abraham op de proef stelde."

Er volgt een verhaal over een god die een vader opdraagt zijn zoon aan hem te offeren. De brave man doet dat en bouwt een altaar op een plek die hem van hogerhand wordt aangewezen. Met diepe trillingen in haar stem leest de vrouw op de radio voor hoe de man er hout op stapelt, zijn zoon vastbindt en hem erop legt. Als hij zijn hand uitsteekt naar het mes om daarmee zijn kind de keel af te snijden komt er een engel tussen. "Raak de jongen met geen vinger aan, en doe hem niets! Ik weet nu dat gij God vreest, want gij hebt Mij uw enige zoon niet willen onthouden."

Het was maar een grapje van de Heer. Om te zien hoe bang Abraham voor hem was. Bang genoeg dus.

Terwijl de viering rustig voortkabbelt met orgelmuziek, blijven de woorden hangen boven het fornuis. Niet zozeer de inhoud heeft me verrast - het verhaal van het offer is mij bekend - maar de manier waarop deze dame het verhaal voorleest, wat aantoont hoever gelovigen bereid moeten zijn te gaan om hun gehoorzaamheid aan God te bewijzen. Zonder dat ze achteraf met een glimlach vermeldt dat het verhaal al een paar duizend jaar oud is en dus niet te letterlijk moet worden genomen. Integendeel. Ze meent het.

Ik bedenk dat ook deze dame met afschuw heeft gekeken naar beelden van jongemannen die het mes op de keel zetten van mensen die zij "niet gelovig" noemen. Naar beelden van jongemannen die schieten op mensen die hun profeet hebben beledigd. Ik vermoed dat zij begrafenissen heeft bijgewoond en vaders heeft omhelsd die achter de kist liepen van een zoon. Dat zij weet welke waanzin er achter moet zitten, voordat een vader bereid is zijn bloedeigen zoon te kelen. Dat zij hetzelfde verhaal in eender welke andere context zou veroordelen als het verzinsel van zieke geesten met een gruwelijke fantasie. Maar niet in deze context. Niet in de context van een eucharistieviering.

Ik begrijp dat het traditie is. En ja, ik ben in deze tijd van het jaar wat gevoeliger dan anders. Maar was er nu niet één engel vrij om haar net op tijd tegen te houden en te zeggen: "Het is goed, gij zijt een braaf mens, het was maar een grapje van de bisschop. Ge moogt nu iets anders voorlezen. Het is zondag en er luisteren kinderen mee."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234