Vrijdag 18/10/2019
Beeld DM

Standpunt

Het verstrengen van de gokwetgeving leest als een parcours van gemiste kansen

Stavros Kelepouris is journalist.

Gokken is big business. Het beste bewijs is de manier waarop de kansspelsector zich inkoopt in de populairste, meest gemediatiseerde sporttak van ons land. Bij de start van het seizoen in de hoogste klasse van het Belgisch voetbal lieten slechts twee clubs zich niet sponsoren door een gokbedrijf. Eéntje omdat het niet mag van de Qatarese eigenaar want gokken is in dat land verboden en eentje omdat ze nog niet de “juiste partner” hebben gevonden.

Voor de topclubs gaat het om bedragen die een veelvoud zijn van wat sponsors uit andere sectoren willen betalen. Gokbedrijven doen dat niet uit liefdadigheid, maar omdat ze denken dat er geld mee te verdienen valt. Meer geld dan ze erin investeren.

Maatschappelijk en politiek groeide de voorbije jaren nochtans het besef dat er aan de ongebreidelde groei van de gok- en kansspelsector grenzen zijn. Gokverslavingen kunnen levens verwoesten en gezinnen financieel in de afgrond storten. Minister van Justitie Koen Geens (CD&V) had het voornemen op zich genomen om een en ander flink aan banden te leggen. En daarvoor verdient hij alle lof.

Lees ook:

Gokwet van Koen Geens is zo lek als een zeef: 500 euro-limiet makkelijk te omzeilen

Het resultaat kan echter alleen maar een teleurstelling genoemd worden. Het verstrengen van de gokwetgeving leest als een parcours van gemiste kansen. Gokreclame mag voortaan niet meer uitgezonden worden tijdens een voetbalwedstrijd. Neem dat gerust heel letterlijk: tijdens de voor- en nabeschouwing kan het wel, want dat is niet tijdens de wedstrijd. Veel cynischer kan wetgeving niet worden. Sowieso is de maatregel weinig meer dan een symbool, want tijdens zo’n wedstrijd zien voetbalfans de gokreclame gewoon op de truitjes van hun ploeg en op de panelen langs het veld. Een gokje: de effectiviteit van het verbod is zo ongeveer nihil.

Elk doel gemist

Om de kans op een gokverslaving in te dammen, voerde minister Geens verder een goklimiet in van 500 euro – per week. Omgerekend 2.000 euro per maand. Voor de allerzwaarste gokkers zal dat ongetwijfeld een aderlating zijn, maar het is amper voor te stellen dat zo’n hoge limiet het risico op problematisch gokgedrag zal verminderen.

Ook dit deel van de hervorming blijkt elk doel te missen. De wetgeving is er wel, maar in de praktijk is ze niet uit te voeren. De nodige controles kunnen niet uitgevoerd worden. Accounts over verschillende gokwebsites kunnen niet gelinkt worden, waardoor gokkers de facto op iedere website 500 euro per week kunnen verspelen. En willen ze per site toch meer geld inzetten dan die 500 euro, dan kunnen ze die limiet met een simpele muisklik ook eigenhandig verhogen.

Is het een kwestie van incompetentie? Onoplettendheid? Onwil? In ieder geval is het ruim onvoldoende.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234