Donderdag 02/04/2020
Mark Coenen.Beeld Bob Van Mol

De Gebeten Hond

Het verschil tussen Facebook en de politiek: van het eerste raken we – met enige moeite misschien – nog af

Mark Coenen, adviseur en opleidingshoofd van de Hasseltse hogeschool PXL, gaat op wandel met de week.

Men kan er onderhand zijn klok op gelijk zetten.

De methodiek is zo doorzichtig als het water van de Indische Oceaan nabij de Malediven.

In de superette der crisettes van de Wetstraat werkt iemand van de partij­roedel zich in de nesten.

Daar wordt een paar dagen over gekakeld in de pers.

Wat begint als een rimpeling op de vijver, wordt een heuse storm.

Oppositie doet haar werk. Storm krijgt de allures van een beginnende orkaan.

Niemand uit de partij reageert. Rangen blijven gesloten. Kadaverdiscipline.

Ondertussen worden ordewoorden en debatfiches voorbereid en verspreid.

Wat losse flodders op Twitter om het water te testen.

Minister werkt zich steeds verder in de nesten. Toestand wordt onhoudbaar.

Alle hoofden worden gericht naar Deurne-Zuid.

Zuchtend begeeft het Boze Oog zich naar Brussel, waar hij voor de zoveelste keer de kastanjes uit het vuur moet halen en zoals gewoonlijk zijn geborneerde en getormenteerde zelf is.

Nooit een mea culpa. Altijd de anderen. Grote woorden. Emotie. Reductio ad Agusta.

De camera’s registreren, de journalist ook.

Daarna volgt hooguit nog wat gerommel in de marge, want de positie van de minister staat niet in vraag. Nooit. Touche pas à mon pote.

Tegen dan is het weekend en kan er weer een minderheidsgroep gratuit beledigd worden in de krant bij de bakker.

In plaats van de stuntelende excellentie in bescherming te nemen, kan men ook kiezen voor regelrechte defenes­tratie.

“Dat gaan we écht niet doen”, beet Gwendolyn Rutten, de wraakgodin van communistisch Aarschot en omstreken als antwoord op een raar ideetje van haar cultuurminister over het doorspoelen van televisiereclame.

Ongetwijfeld wegens jetlag gelanceerd in de bar van het hotel, tegen een van de journalisten die op zijn kosten mee was naar Silicon Valley.

“Dat gaan we écht niet doen”: regeringslid krijgt standje van de juf. Fröbelklas.

Defenestration Island.

Sindsdien niets meer van hem vernomen. Al kan dat ook aan het tijdsverschil liggen, natuurlijk.

Hoe anders was de reactie van Mark Zuckerberg over het dataschandaal bij Facebook.

“Het spijt me heel erg dat dit gebeurd is. We hebben de verantwoordelijkheid om de data die mensen aan ons geven te beschermen. En wanneer we dat niet doen, dan verdienen we het vertrouwen van de mensen niet. We moeten ervoor zorgen dat dit nooit meer gebeurt. Daar gaan we op verschillende manieren aan werken.”

Geen idee of hij het meent, maar wel: superieure communicatie.

Stel u voor dat een politicus zo zou 
reageren als hij een fout maakt.

Bedekt met pek en veren zouden ze hem hoonlachend terug naar Hasselt jagen.

Terwijl de Facebook-rel in vergelijking met de straaljagersaga eigenlijk een kleintje is.

Het verschil tussen Facebook en de politiek is immers: van het eerste raken we – met enige moeite misschien – nog af.

Van het tweede niet.

Het perpetuum immobile, vastgelegd in duizenden dealtjes en voorakkoorden en afspraakjes waarbij het algemene belang het altijd zal afleggen tegen het eigenbelang.

De machtspoliticus anno holadiee: als men hem na zijn dood op de snijtafel zou leggen voor een autopsie, zou men zien dat hij er vanbinnen helemaal anders uitziet dan de mensen die hij beweert te vertegenwoordigen.

Vergrote nieren, omdat hij alles en iedereen constant in de zeik neemt.

Dubbel zoveel darmen dan doorsnee, omdat hij zijn hele leven op tegenstanders kakt.

In de plaats van een hart: een gal.

En een vervette lever, al is die aandoening, sinds de pintjes in het parlement niet meer gratis zijn, aan het verminderen naar het schijnt.

Misschien is échte soumission: de verzetloze overgave aan dat troosteloze theater dat elke dag onze intelligentie beledigt. Quousque tandem?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234