Vrijdag 24/05/2019

Standpunt

Het vergt wel iets meer verantwoord bestuur dan een consultant inhuren en de factuur doorschuiven naar de samenleving

Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is hoofdredacteur van De Morgen.

Het is best voor te stellen dat op zo’n duur betaalde spreadsheet de rekening klopt. Uitgaand: 1.900 personeelsleden. Binnenkomend: 1.250 frisse werkkrachten. Dat noemen we ‘efficiëntieverbetering en kostenoptimalisatie’ en klaar is alweer consultant-Kees.

In al zijn gladheid legt de herstructurering bij het autonome overheidsbedrijf Proximus de groeiende spanning op de arbeidsmarkt bloot. Aan de ene kant staan de ‘young potentials’, om wier talent een oorlog gevoerd wordt. Proximus begeeft zich op een krappe arbeidsmarkt op zoek naar profielen waaraan nu al schaarste heerst. Hen binnenhalen gaat geld kosten, maar dat is het punt blijkbaar niet.

Aan de andere kant van de kloof staat een groep mensen met de niet-ideale leeftijd, niet-ideale competenties of een niet-ideale opleiding. Voor hen worden de plaatsjes minder, de rechten precairder, de statuten poreuzer.

Lees ook: “Wat wil de politiek: het algemeen belang dienen of de staatskas spijzen via Proximus?”

Natuurlijk is brugpensioen een slecht idee, ook voor de betrokken mensen zelf. Juist als we het beschermingsniveau in de welvaartsstaat op hetzelfde niveau willen houden, zal er door meer mensen langer gewerkt moeten worden. Mensen die amper halfweg de vijftig zijn al afserveren, is dan niet de beste oplossing.

Maar we moeten wel weten wat we willen. Als je een grote cohorte werknemers genadeloos brandmerkt als ongeschikt voor aanpassing aan een veranderende werkomgeving, kan je niet tegelijk van diezelfde mensen eisen dat ze zich maar moeten beredderen op een arbeidsmarkt die evenzeer onderhevig is aan die verandering. Enfin, je kan dat wel, maar dan laat je, als bedrijf en als samenleving, die mensen zinken als een baksteen.

Toevallig nog deze week publiceerde de linkse denktank Minerva een boeiend onderzoek over de groeiende risico’s die lagere middenklassers lopen. Dat onderzoek passeerde geruisloos, al geeft het duiding bij het erg actuele verzet van gele en anderskleurige hesjes. Het gaat precies over de mensen die nu alweer geviseerd worden als statutaire stofjassen, waar geen toekomst meer in zit.

Van een autonoom overheidsbedrijf zou je toch een meer maatschappelijk verantwoorde voorbeeldfunctie verwachten.

Dat wil niet zeggen dat Proximus werknemers dan maar stapeltjes paperclips moet laten verleggen. Het bedrijf had ook al veel eerder zijn belofte van permanente vorming kunnen nakomen. Dan had het nu een groep ervaren, gemotiveerde, loyale en bijgeschoolde werknemers gehad. En een kleiner sociaal drama. 

Dat CEO Dominique Leroy de verantwoordelijkheid nu bij het personeel zelf legt, is een tikje flauw. Er zijn in een gezonde bedrijfscultuur nog wel wat tussenstappen te bedenken tussen een vormingsuitnodiging en een collectief ontslag. 

Het vergt wel iets meer verantwoord bestuur dan een consultant inhuren en de factuur doorschuiven naar de samenleving.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.