Dinsdag 26/01/2021
Aya Sabi.Beeld DM

ColumnAya Sabi

Het verbaast me dat mensen in het midden van een uitzichtloze pandemie er toch voor kiezen een kind op de wereld te zetten

Aya Sabi is auteur van Verkruimeld land en De Morgen-columnist. 

In 2021 zou er een babyboom op komst zijn. Dat verbaast me niet, want als ik alleen al naar mijn omgeving kijk, zie ik een paar bolle buikjes. Ik weet niet zozeer of het enkel het instinctieve is in de mens, of het enkel de drang is om als soort te overleven, waardoor mensen er blijvend voor kiezen om een gezinnetje te stichten en uit te breiden. 

Misschien hoor je het biologische klokje harder tikken in het midden van een lockdown. Ik weet het niet want ik heb dat klokje voorlopig nog niet horen tikken. Ik weet ook niet of dat klokje bij mij bestaat. Misschien zijn de wijzers kapot, maar ze zeggen wel dat het op een gegeven moment echt zo vervelend is dat je het getik niet meer kunt negeren.

Er zijn verschillende redenen om kinderen te nemen en ik denk ook wel dat het bij de meeste mensen een weloverwogen keuze is. Dus zullen er evenveel verschillende redenen zijn als dat er baby’s op komst zijn. Wat me wel verbaast, is dat mensen zelfs in deze tijden ervoor kiezen om kinderen op de wereld te zetten. Na een wereldoorlog begrijp ik het. Een eeuw geleden kon je het krijgen van kinderen namelijk niet zo heel goed controleren. Ongelukjes gebeurden wel vaker en zelfs toen was de babyboom symbool voor de euforie na de bevrijding. Het gebeurde niet midden in de oorlog.

Het verbaast me dat mensen in het midden van een uitzichtloze pandemie er toch voor kiezen om kinderen op deze wereld te zetten. Ik zou het niet kunnen, hoor. Maar misschien is dat omdat ik een piekeraar ben en bij momenten ook een doemdenker. Los van de coronacrisis is er nog een klimaatcrisis waar niets aan gedaan wordt. En misschien is het vooral dat laatste waarmee we bijna alles (of toch veel) kunnen verklaren.

We zijn gewoontebeestjes. Ik denk dat we als mens een grote capaciteit hebben om ons aan te passen, maar dat dat vermogen enkel naar boven komt als het echt moet. Zo zullen we misschien ook enkel het klimaat proberen redden als het echt niet meer anders kan (dat punt zijn we al voorbij en er gebeurt nog steeds niets, maar goed). We zullen altijd doen wat we gewend zijn tot we echt niet meer anders kunnen.

Sommigen noemen het naïviteit of roekeloosheid. Ik wil het graag zien als hoop en moed, want de keuze voor een kind in deze tijd is erg gedurfd. Ik bewonder ze, de babyboomers, omdat je altijd minstens één reden kan vinden om iets niet te doen. In de wereld waarin we nu leven, dienen deze redenen zich heel makkelijk aan. Met één klik kun je alle gruwelijkheden wereldwijd op de voet volgen. Ik bewonder ze omdat ze de angst voor de mogelijke evoluties op deze planeet hoe dan ook weigeren. Dat is mooi.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234