Donderdag 29/10/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Het leven zonder mij blijkt min of meer prima te zijn. Geen smeekbedes, geen liefdesverklaring, zelfs geen stalking

Julie Cafmeyer is columnist. 

Als een liefdesrelatie voorbij is, komt de vraag: wat doen we nu met elkaar? Tijdens telefoongesprekken bespreken mijn ex-geliefde en ik de verschillende scenario’s. Hij wil vrienden blijven. Ik wil geen afgebakende afspraakjes waar je van 14 tot 15.15 uur koffiedrinkt. Beleefde bijeenkomsten waarbij je buitensporig je best hebt gedaan om er ongelooflijk goed uit te zien en doet alsof je hele leven geweldig verloopt. Daar heeft hij alle begrip voor. En dat is het probleem, dat hij bij elk mogelijk toekomstplan zich als een evenwichtige persoon gedraagt. Nog geen enkele keer verloor hij de controle. Het leven zonder mij blijkt min of meer prima te zijn. Geen smeekbedes, geen liefdesverklaring, zelfs geen stalking.

Steeds ben ik diegene die tijdens onze gesprekken subtiel verwijst naar enkele hoogtepunten in de relatie, dan zeg ik: ‘Ja, maar er was toch ook veel wél, hé?’

Toen hij voor de zoveelste keer stil bleef tijdens mijn nostalgische terugblik, vroeg ik me luidop af: ‘Hoe dikwijls ga ik mezelf deze afwijzing nog laten doormaken?’

‘Denk je dat het beter is dat we geen contact meer hebben met elkaar?’ vroeg hij op een toon die erop wees dat hij niet tot hysterie zou overgaan als het antwoord negatief was.

Gelukkig kwam ik na enkele uren intensief denkwerk tot een elegante oplossing.

Ik kwam op deze voorlopige waarheid: ik hou ervan als mannen me aanbidden. Liefst buitensporig. Genre: de Franse middeleeuwen. Hoofse lofredes over de overweldigende romantiek die we bij elkaar oproepen. Aanbid mij. Hoe wanhopiger, hoe liever. Aanbid mij met een koppige daadkracht. Ik hou van mensen die tegelijk wanhopig en daadkrachtig zijn, ze ontroeren me.

Kleine terzijde: het moeten natuurlijk de juiste personen zijn die deze tactiek toepassen. Aanbidding door de verkeerde persoon kan tot een potentieel averechts effect leiden. Dat zeg ik er maar voor de zekerheid bij. En nu ik toch met terzijdes bezig ben: vermoedelijk is dit de laatste column over deze liefdesbreuk. Inmiddels heb ik wel genoeg bewezen dat ik een zeer slechte verliezer ben in de liefde. Toch begrijp ik niet hoe ze het doen, al die seriële monogamieaanhangers. Hoe laten ze los? Antwoorden mogen naar mijn privémail gestuurd worden. Of nee, weet je, laat ook maar. Ik los het zelf wel op. Het wordt tijd dat ik loslaat. Los-la- ten. Los-la-ten. Los-la-ten.

Uiteindelijk stuurde ik mijn ex-geliefde een berichtje: ‘Je mag me alleen nog contacteren als je vergaat van de pijn, als je gemis naar mij totaal onhoudbaar wordt, als je me aanbidt.’ Hij stuurde me een smiley die zo hard lachte dat er tranen uit zijn ogen spoten. Van achter mijn smartphone begon ik dan maar heel hard met hem mee te lachen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234