Maandag 30/11/2020
Mohamed Ouaamari.Beeld DM

ColumnMohamed Ouaamari

Het leven van Ilias is evenveel waard als dat van Elias

Mohamed Ouaamari is auteur van het boek Groetjes uit Vlaanderen. Zijn column verschijnt voortaan tweewekelijks.

Heel België slaakte afgelopen weekend een luide zucht van verluchting. Ilias was gevonden in Wallonië. Het koddige Antwerpse jongetje met de opvallende bril en een bos zwarte krullen op zijn hoofd, die vorige week spoorloos verdween en wiens foto niet weg te slaan was op sociale media en het televisiejournaal. Hij werd door zijn favoriete oom meegenomen op avontuur zonder zijn ouders te verwittigen. Met de fiets en tent reisden ze door het land om te gaan bushcraften in Ternat. Of het nu ontvoering was of een Peter Pan-achtig verhaal met een duister kantje, moet onderzoek nu gaan uitmaken.

Ik moet niet de enige zijn die bij de verdwijning van Ilias moest denken aan Loubna Benaïssa. Het 9-jarige meisje dat op een zomerdag in 1992 ontvoerd werd door een garagehouder, nadat ze terugliep naar de winkel omdat ze yoghurt was vergeten te kopen. De politie deed toen geen moeite om te zoeken. Tips werden genegeerd, haar familie werd actief ontmoedigd om verdere stappen te ondernemen en de zaak werd vrijwel meteen geseponeerd. Vijf jaar later werd haar dossier heropend naar aanleiding van de zaak-Dutroux. Haar lichaam werd verkracht teruggevonden bij een Q8-tankstation op 100 meter van het ouderlijke huis. Brusselse jongeren waren woedend en er braken rellen uit. Toenmalig premier Jean-Luc Dehaene erkende dat Brusselse justitie compleet gefaald had in dit dossier.

Meer dan twintig jaar later kunnen wij ons niet voorstellen dat dit soort amateuristische wanpraktijken als in de jaren 1990 zich vandaag kunnen herhalen. De verdwijning van Ilias werd vrijwel meteen ernstig genomen. De politie, Child Focus, de media en talloze vrijwilligers zochten met man en macht naar Ilias. Met een bang hart zonder te weten tot welke gruwelijke ontdekking ze konden komen. Het hele land leefde mee. Los van enkele uitzonderingen op sociale media had niemand het gevoel dat er minder inspanningen werden geleverd voor het kind van ouders met een migratieachtergrond. Het leven van Ilias is evenveel waard als dat van Elias. Dat is vroeger anders geweest.

Toch las ik gisteren een opvallende kanttekening bij deze zoektocht. Wat met kinderen van anderstalige nieuwkomers die niet zo mondig zijn en geen netwerk hebben waarop ze kunnen terugvallen? Mensen die nog geen hechte aansluiting hebben gevonden bij onze samenleving. Kinderen die vaak maanden spoorloos zijn en waarvan de verdwijning onder de radar van pers en sociale media blijven. Verdienen zij niet dezelfde solidariteit als kinderen waarvan de familie al enkele generaties in dit land verblijven?

Deze terechte kanttekening legt een nieuwe breuklijn bloot die in de toekomst vaker zal terugkeren in de discussies over onze samenleving. Vroeger werd vooral gedebatteerd langs de tegenstelling autochtoon en allochtoon. Vandaag lijkt het wel alsof de anderstalige nieuwkomers de nieuwe allochtonen zijn en de voormalige allochtonen de nieuwe autochtonen.

Kortom, er is veel veranderd afgelopen twintig jaar, maar sommige dingen komen altijd terug.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234