Dinsdag 26/01/2021
Beeld DM

ColumnDe gebeten hond

Het leven is niet altijd een cadeau, maar Corry kreeg wel tachtig zomers meer dan Frederik

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

Mevrouw Verbruggen is gestorven. Ik noemde haar mevrouw, maar ­iedereen zei Corry en ze heette eigenlijk ­Cornelia. Ze woonde met haar gezin in onze straat, waar iedereen, in mijn ­herinnering althans, jong en mooi was, want het waren de jaren zestig en niet alleen het geld maar ook het geluk groeide aan de bomen. Veel jonge families, die ruime huizen bouwden in straten met veel lommer.

Ik ken nog al hun namen: naast ons woonde de familie Van Maldeghem. Wat verder Wouters en Van Boeckel. Tegenover ons die van Hautekiet en Geens. In de bocht van de straat de ­familie De Somer, die met de joviale Frans De Somer de onbetwiste leider van de straat afleverde.

Elke zaterdag deed Frans, die iets ­belangrijks was bij justitie, met luide stem zijn rondgang. Sigaartje tussen de lippen. Wat verder woonden Peeters en ­Verbruggen. Een warme buurt, met veel kinderen. Wat kon ons gebeuren?

Veel, bleek achteraf, maar dat wisten we toen nog niet. Corry kwam uit Nederland en bracht veel bijdehandse vrolijkheid mee. De zon, die in die tijd zoals bekend altijd scheen, scheen harder als ze de deur opendeed. Corry ging bij de scouts en werd akela. Haar totem was, geheel toepasselijk: Wervelwind. Daar begon de relatie met haar man Toon, met wie ze tot zijn dood 30 jaar geleden gelukkig getrouwd was. Zij stierf in haar 102de levensjaar: wat een leven had ze gehad en gemaakt. Ze was overgrootmoeder van 25 achterkleinkinderen.

Gisteren één jaar geleden stierf Frederik, hij verdronk na een nieuwjaarsfeestje in Vilvoorde. Een week voor zijn dood was hij 21 geworden. Amper 21. Op Facebook delen zijn ouders en zus en vrienden met warmte en verdriet ­foto’s, herinneringen en anekdotes. Ze hamsteren troost. Zijn totem was, naar verluidt geheel ­toepasselijk, Vermakende Salangaan: een salangaan is een druk bezige en rondfladderende zwaluw.

Nooit hebben Frederik en Corry elkaar gekend en toch zijn ze verbonden, zoals alles en iedereen met elkaar verbonden is: hun scharnier ben ik. En hun totems. Het leven is niet altijd een cadeau, maar Corry kreeg wel tachtig zomers meer dan Frederik. Die kosmische onverschilligheid is hard en moeilijk te verstaan.

Natuurlijk is het aardse bestaan slechts een streep licht in de oneindige donkerte en is een verschil van 80 jaar te verwaarlozen in het besef dat de wereld al miljarden jaren bestaat en dat, met enig geluk, nog een poos gaat doen. Tegelijk is 80 jaar verschrikkelijk veel en heel lang.

Die tijd was Frederik niet gegund: een paar centimeter beslisten over zijn leven. Op het einde van haar lange reis ­schreven de kinderen van Corry, die ­ernaar uitzag haar man en dochter weer te zien, op haar doodsprentje: we zijn zo blij voor jou. Niemand is blij voor Frederik: de vlucht van de salangaan was pas begonnen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234