Donderdag 12/12/2019
Marnix Peeters. Beeld Bob Van Mol

column

Het leven is eigenlijk gewoon heel erg interessant, zei mijn vrouw. Toch als je het als iets boeiends wilt bekijken

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, vogels en zijn vrouw.

Een poos geleden was Nadine De Sloovere nog eens op de televisie.

Wie is dat? vroeg mijn vrouw – zij komt uit een luchtigere tijd.

Ik zei: dat is de leuke vrouw die het nieuws voorlas en die daarbij ooit de meest legendarische verspreking deed uit de Vlaamse nieuwsgeschiedenis. “De minister is in een omslag aangekomen”, zei ze. Benieuwd of ze het daarover gaan hebben.

Het ging de hele tijd gewoon over VTM en over hoe de tijd ongenadig voort­tikt.

Je moet het nieuws leren benaderen in de ‘En dan?’-modus, zei ik. ‘Rapper Boef veroordeeld wegens snelheids­overtreding’. En dan? Aan het eind van de nieuws­uitzending tel je je ‘En dannetjes’ op, en weet je hoeveel korter het had gekund. Het helpt je geen meter vooruit, maar het is goed om kritisch te kijken. Doe hetzelfde voor Facebook en de nieuws­sites, en je weet hoeveel overbodigs je elke dag door­slikt. Van te veel overbodige dingen word je vast niet beter. Ze brengen je in de war.

Het leven is eigenlijk gewoon heel erg interessant, zei mijn vrouw. Toch als je het als iets boeiends wilt bekijken. Allemaal mensen die er wat van proberen te maken, die veel botsen en veel zeuren en die eeuwig en altijd haperen en onvoltooid zijn. Maar als je selectief bent en goed oplet, haal je er best wel veel vermakelijks en beklijvends uit. Een gesprek, een afscheid, een ochtend met veel zon. Zelfs in verdriet zit iets fascinerends. En in iets onnozels. In een vogel of een hond. In je schoenen.

Wij waren deze week op een middag het bos ingetrokken om mijn nieuwe wandelschoenen in te wijden. Het zijn er niet zulke hele mooie, van een raar soort on-bossig blauw, maar aan de korting was niet te weerstaan. En wij komen toch nooit iemand tegen in het bos. En als we iemand tegenkomen, mogen ze van m’n schoenen denken wat ze willen. En ze hangen toch zo vol modder. Bovendien zitten ze als gegoten. Na een uur wandelen was ik helemaal verliefd op die rakkers.

Eigenlijk is het ook wel ongelooflijk dat er ergens iemand heel hard zijn best zit te doen om van die heerlijk zittende schoenen te bedenken, zei ik. Een ingenieur die mij weer jarenlang stap­plezier gaat bezorgen. Oké, hij wordt ervoor betaald, hij doet het om carrière te maken, maar hij dóét het toch maar. En zo hebben we allemaal wel iets wat we doen voor iemand anders, waar die iemand anders beter van wordt. Dat is mooi.

Op voorwaarde dat Jack Wolfskin die dingen niet door kleine kinderhandjes in Cambodja laat maken, zei mijn vrouw. Dan stichten ze weer een heleboel kwaad om het jou naar de zin te maken. En er zijn ook mensen die níéts bedenken, die voor niemand lief zijn en die alleen maar alles opsouperen en verknoeien.

Dat is een minderheid, zei ik vastbesloten. En zo liepen wij tevreden voort door het Oostkantonse bos.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234