Donderdag 17/10/2019
Beeld Bob Van Mol

Column

Het kon niemand een drol schelen of de persoon met de microfoon ook de echte zanger van het liedje was

StuBru-presentator Stijn Van de Voorde loopt elke week voor de muziek uit.

Op 2 april 1998 stierf Rob Pilatus aan een overdosis cocaïne en alcohol. De Duitser, die ooit roem vergaarde als de helft van Milli Vanilli, hield het op 32-jarige leeftijd voor bekeken.

Het is enigszins begrijpelijk dat de 20ste verjaardag van deze ­tragische gebeurtenis minder aandacht krijgt dan de dag waarop Kurt Cobain of Ian Curtis uit het leven stapten. Toch bevat het korte leven van Rob Pilatus minstens evenveel drama als dat van gerespecteerde artiesten die hun liedjes wél zelf zongen.

Pilatus werd samen met de Fransman Fab Morvan ontdekt in een club in München. Frank Farian, de Duitse ­producer die reeds miljoenen platen verkocht met Boney M., zocht een gezicht voor zijn nieuwe project Milli Vanilli. De echte zangers/rappers werden officieel te lelijk bevonden. Een succesvol popproject heeft de juiste look nodig. Farian nam bij Boney M. bijna alle vocalen voor zijn rekening, maar hij bombardeerde danser Bobby Farrell (samen met enkele modellen) tot het boegbeeld van de groep.

Deze marketingtruc wilde hij met Milli Vanilli nog eens overdoen. Geen unicum in die tijd. ‘Girl You Know It’s True’ (Milli Vanilli) verscheen in hetzelfde jaar als de Belgische wereldhit ‘Pump Up the Jam’ (Technotronic). Jo Bogaert liet het nummer in 1989 liever playbacken door het Congolese model Felly Kilingi, dan door de jongensachtige, originele zangeres Manuela Kamosi. Felly prijkt met naam en foto op de cover van de single. Projecten als Modern Talking en C&C Music Factory pasten precies dezelfde techniek toe.

In die tijd kon het niemand een drol schelen of de persoon met de microfoon ook de echte zanger(es) van het liedje was. Behalve als het bewuste nummer uitgroeide tot een wereldhit.

Journalisten hebben iets nodig om over te schrijven. Helden worden op een voetstuk geplaatst met de bedoeling hen er zo hard mogelijk af te duwen. Het verhaal van Milli Vanilli werd er eentje van intriges, omkoperij, zwijggeld en gezeur over nog meer zwijggeld. In 1990 ontving het duo een Grammy Award als ‘Best New Artist’. Rob Pilatus omschreef zichzelf, ­speciaal voor de gelegenheid, in Time Magazine als de nieuwe Elvis Presley. Zijn talent reikte – naar eigen zeggen – verder dan dat van Paul McCartney en Mick Jagger samen. Dansers moeten zelfvertrouwen uitstralen. Een eventueel tekort kan opgevuld worden met chemische substanties.

Rob Pilatus wist zijn grens niet meer te liggen. Net daarom werd hij (enigszins begrijpelijk) door de internationale pers met extra veel plezier naar de slachtbank gebracht. In Chicago besliste een rechter dat alle eigenaars van het album Girl You Know It’s True recht hadden op 3 euro schadevergoeding omdat de namen van Pilatus en Morvan foutief bij de zangcredits stonden ­vermeld. Iets meer dan 80.000 mensen maakten hier gebruik van. De hoogmoed komt na de val. Een heel diepe val in het geval van Pilatus, met buiten­sporig druggebruik, geweldpleging, een gevangenisstraf en uiteindelijk zelfs de dood als gevolg.

Tegenwoordig hebben we leren leven met het feit dat bepaalde artiesten playbacken. Superstar dj’s nemen liever geen risico’s op de grote dancefestivals. Ze mixen hun set lang op voorhand af, waardoor ze op het moment zelf enkel nog aan wat knoppen moeten draaien. Dat is geen urban legend. Op die manier vliegt het vuurwerk op de juiste climaxen in de lucht. Dat apprecieert het aanwezige publiek altijd. Het lijstje met supersterren die ooit werden betrapt op ‘doen alsof’ is eindeloos: van Red Hot Chili Peppers tot Jay Z. Ik zag onlangs de (recente) Latijns-Amerikaanse Lollapolooza-concerten van Lana Del Rey op YouTube. Ze zingt vaak gewoon mee met een studiotrack waarop haar eigen stem duidelijk te horen is. Dat mag tegenwoordig. De ruimdenkendheid spat ervan af. Playbacken wordt gedoogd. Niets om trots op te zijn, niets om je over te schamen.

Zolang er maar geen ongelukken meer gebeuren.

Laat elke vogel zingen zoals hij gebekt is. Of geef hem op zijn minst de kans om te doen alsof.

Milli Vanilli op het podium in het najaar van 1989. Beeld BELGAIMAGE
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234