Dinsdag 23/07/2019

Column

Het kind was het soort rotzakje dat op de speelplaats nooit een bal passte

Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Het kind had een smoel om op te kloppen. Het rotverwende kleine klootzakje zat al zeker een halfuur onophoudelijk te zingen en te krijsen en idiote spelletjes te spelen op de luidste smartphone ter wereld, en de waardeloze moeder die de sar de wereld op had gescheten deed niets.

De enige tegen wie ze zich verzette was de vader, telkens wanneer die zijn verspilling van klaarblijkelijk nu ook weer niet zo kostbaar voorvocht op de vingers wilde tikken. Niet dat de man, die eruitzag alsof hij een marketingfunctie bekleedde, gaf om de blikken van de andere eters in het restaurant, neen, de dronken neukpartij die amper zijn eigen veters kon strikken werkte ook hem op de zenuwen.

De moeder had de ober gevraagd of de chef voor haar kleine engeltje geen frikandel met friet kon maken in plaats van het beste wat de Thaise keuken te bieden had, misschien vanuit een onderbewust verlangen om zo snel mogelijk over een grafsteen gelegen op een kist in pocketformaat gebogen te kunnen staan, maar waarschijnlijker omdat ze er oprecht maar verkeerdelijk van uitging dat iedereen haar devotie voor de dreinende tekenbeet die aan haar was ontsproten deelde.

Al die andere domme ouders hadden een voorbeeld aan hen moeten nemen, want zelfvertrouwen was belangrijk voor een kind, hoe misplaatst ook. Dan zou er van hun kroost misschien ook iets terechtkomen.

Het kind was het soort rotzakje dat op de speelplaats nooit een bal passte. Het soort fistel dat een oorringetje kreeg voor zijn eerste communie. En zijn neus snoot in een servet en dan triomfantelijk aan iedereen toonde.

De moeder lachte smakelijk om zoveel komisch vernuft. De vader probeerde het strontkind en het besnoten servet te negeren, omdat hij die avond nog tot neuken hoopte te komen, zij het meer dan ooit mét condoom, hoeveel anticonceptiepillen zijn eega die dag ook door haar strot had geramd. Omdat enig gezond verstand zijn brein zes jaar te laat had bereikt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden