Donderdag 20/02/2020

ColumnJulie Cafmeyer

Het is troostrijk dat er woorden als ‘ghosting’ bestaan voor fenomenen waarvan je denkt dat alleen jij ze meemaakt

Julie Cafmeyer is columnist.

Tijdens een gesprek met mijn 16-jarige zusje leer ik bij over liefde en daten in deze moderne tijden. Zo maak ik kennis met het fenomeen ‘ghosting’. ‘Geghost’ worden betekent dat je plots genegeerd wordt door de persoon met wie je al een tijdje aan het daten bent. Je droomde al van een toekomst samen, misschien raakten jullie elkaar al even aan, gleden jullie tongen langs elkaar, wisselden jullie lichaamssappen uit en waren jullie getuige van elkaars oerkreten tijdens een allesoverheersend orgasme. Maar dan, op een onverwacht moment, hoor je niets meer van de ander. Hij of zij is opgegaan in het grote niets.

Dan heb je nog ‘zombieing’, dat is wanneer je denkt dat je ‘geghost’ wordt, maar dat de persoon in kwestie toch weer opduikt. ‘Breadcrumbing’: de persoon op wie je een oogje hebt, geeft je steeds een beetje aandacht, maar nooit genoeg.

Liefde en intimiteit worden uitgedrukt als iets waarop je niet meer kan vertrouwen. Je kan het ene moment kreunen van genot, omhelsd worden, lieve woordjes in het oor van de ander fluisteren. Op het andere moment ben je weer alleen, zonder enige verklaring.

Ik zeg: “Het positieve aan deze termen is dat ze herkenbaar zijn. Het is troostrijk dat er woorden bestaan voor fenomenen waarvan je denkt dat alleen jij ze meemaakt.”

Mijn zus zegt: “Het probleem met deze termen is dat mensen ze vaker toepassen. Omdat het woord ‘ghosting’ bestaat, denken velen dat het normaal is om iemand volledig te negeren.”

Enkele jaren geleden beleefde ik een nacht met een vriend. Een week later nodigde ik hem uit op café. Hij stuurde geen berichtje terug. Misschien was hij bang dat ik hem ten huwelijk zou vragen. Dat is dan weer een fenomeen dat mij bleek te achtervolgen toen ik nog aan minnaars deed. Na een vrijpartij straalde ik iets uit waarbij die mannen dachten dat ik ze ten huwelijk zou vragen. Ik was te enthousiast, ze dachten dat ze nooit meer van me af zouden geraken. (Bestaat er een woord voor deze angstaanjagende blik in mijn ogen?)

De waarheid is: ik wilde gewoon een pint met hem drinken om het erover te hebben. Vrijblijvend. Zodat, als ik hem later nog eens zou tegenkomen, het niet te ongemakkelijk zou zijn.

Enkele weken later zag ik hem in een Gents spaghettirestaurant. Hij stond daar aan de toog wat tabasco op zijn tomatensaus te gieten en ik verstijfde. Moest ik nu doen alsof er niets aan de hand was? Dat het normaal is dat je het ene moment op elkaar ligt te kreunen en het andere elkaar casual begroet?

Ghosting is een gebrek aan vindingrijkheid, aan verbeelding. Nemen wat je krijgen kan, en er geen woorden aan geven. Het is laf. Ik liep het restaurant uit zonder iets te zeggen. Dat is het voordeel van geghost worden: je kiest zelf wanneer je het laatste woord hebt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234