Donderdag 17/06/2021

OpinieHilde Sabbe

‘Het is precies het goede moment om Jürgen Conings en zijn vriendjes niet met fluwelen handschoenen aan te pakken’

Hilde Sabbe. Beeld Tim Dirven
Hilde Sabbe.Beeld Tim Dirven

Dat het niet het juiste moment is om Jürgen Conings te veroordelen, schreef Guillaume Van der Stighelen hier. (DM 26/5) Integendeel, vindt Hilde Sabbe. Een beetje begrip is op zijn plaats, een schouderklopje misschien, en, als het niet stortregent, misschien zelfs een terras, vindt ze. Sabbe is Brussels Parlementslid namens one.brussels.

Even leek het of ik vijftien jaar terug in de tijd gekatapulteerd werd. Ik was toen journalist en schreef al eens een opinie waarin ik het opnam voor vluchtelingen, of van leer trok tegen racisme en discriminatie. Dat leverde mij onveranderlijk een stortvloed van scheldtirades uit extreemrechtse hoek op. Als ik die brieven of mails rapporteerde – er zaten heftige zaken tussen – luidde de consensus altijd: het is niet het juiste moment om te reageren. Beter dat mensen zich durven te uiten in plaats van alles op te kroppen, want dat zou nare gevolgen kunnen hebben. We mochten ze vooral niet het gevoel geven dat wat ze dachten en zeiden misschien niet helemaal oké was, laat staan compleet onoorbaar. We mochten hen vooral niet van ons laten vervreemden.

En dus lieten we betijen. Geen klacht bij de politie, maar ook geen poging tot dialoog. We keken besmuikt weg bij elke racistische opmerking, we knipperden niet eens met de ogen als over het lot van verdrinkende vluchtelingen werd gesproken als triest maar vrijwel onvermijdelijk. We gingen niet met hen in discussie als ze simplistisch redeneerden of extreme oplossingen voorstelden, we wezen hen niet terecht als ze bevolkingsgroepen viseerden of schoffeerden. We stonden erbij en keken ernaar als mensenrechten als een vodje papier werden bestempeld, en de VN afgedaan als verouderd.

“Als je vroeger zei dat je een hekel had aan buitenlanders, raakte je in een sociaal element”, verklaarde Nina Sterkenburg afgelopen weekend nog in deze krant. “Nu kun je op zondag naar een anti-islamdemonstratie en vindt je baas het best, zolang je maandag maar op tijd op je werk verschijnt.”

Extreemrechtse politici werden uitgebreid opgevoerd in de media en hun ideeëngoed raakte salonfähig, ook bij intellectuelen. We maakten grapjes met mensen die vreemdelingen haatten, klopten hen op de schouder. We durfden geen streep te trekken, geen grenzen te stellen. We waren allemaal toffe jongens en meisjes onder elkaar, er was geen goed of slecht, racisme was relatief, er mocht al eens gelachen worden en we moesten niet zo snel op onze tenen getrapt zijn. Want we wilden lezers en kijkers en kiezers.

En wat heeft het opgeleverd? Dat je mensen aanmoedigt en versterkt in hun denken. Dat je ze een vrijbrief geeft om niet na te denken. Dat we ons moreel kompas uit handen hebben gegeven, onze capaciteit voor verontwaardiging verloren zijn en hoogstens verbaasd reageren als een gewapende terreurverdachte een viroloog en zijn gezin tot onderduiken dwingt.

Dus ja, het is exact het goede moment. Niet om alle begrip op te schorten. Begrip, niet voor extreemrechts, maar voor de onderliggende woede. Er zijn genoeg zaken om boos over te zijn, en mensen verdienen inderdaad dat je daarover met hen in discussie gaat.

Maar er is een verschil tussen begrip opbrengen voor woede, en akkoord gaan met voorgestelde oplossingen, met het onvoorstelbare accepteren en normaliseren.

Dus ja, het is precies het goede moment om Jürgen en zijn vriendjes niet met fluwelen handschoenen aan te pakken zoals we de afgelopen jaren gedaan hebben. Iemand die met kwade bedoelingen postvat aan het huis van een wetenschapper, is geen toffe jongen. Wie alleen haat predikt, en uit is op confrontatie, verdient geen standbeeld.

Het is exact het goede moment om te zeggen: tot hier toe en niet verder. Om als samenleving te zeggen: hier trekken we een grens, dit zijn onze waarden en daar wordt niet mee gerammeld. Mensenrechten zijn belangrijk, racisme is niet onschuldig, aanzetten tot haat is strafbaar. Het is nu of nooit.

Hilde Sabbe is Brussels Parlementslid namens one.brussels.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234