Zaterdag 19/10/2019

Column

Het is niet omdat je fysiek in de huiskamer zit, dat je er ook mentaal bent

Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (10) en Missy (6).

Op het aangedampte doucheglas heeft hij zes letters geschreven. Enfin, eigenlijk zeven, maar eentje is al weggewassen met een waterstraal. Je leest: UCK YOU. Je zoon meent het, en de boodschap is voor jou bedoeld.

Woede. Wanneer John John uit de douchecabine stapt, is het ergste er alweer vanaf gespoeld. Maar de letters blijven staan. Eerst nog even op het glas, vervolgens in je ziel gekerfd. Geen goede tijden zonder ook slechte tijden, zullen we maar zeggen.

Zijn er het voorbije jaar al weleens vaker van die moeilijke momenten geweest? Allicht wel. Een tien­jarige jonge knaap in huis is ook anders dan een vrolijke kleuter van drie. Dat verandert natuurlijk niet van de ene dag op de andere, maar stukje bij beetje, letterlijk dag na dag.

Dat je bijvoorbeeld denkt: schermen kijken is niet verboden, maar als ik er nu niks van zeg, dan blijft hij hier de hele dag hangen (en als je er dan effectief iets van zegt, volgt er dus woede). Of wanneer hij te nadrukkelijk en te geweldig op zijn zus gaat hangen, eerst speels met kussens vechtend, dan gewoon vechtend (en jij je kracht moet gebruiken om het zwakste gezinslid te beschermen).

Neen, dat beeld klopt maar voor de helft. Er is, eerlijk gezegd, nog iets veranderd. Jij bent veranderd.

Wanhopig

Het voorbije jaar heb je nog wat harder willen en ook wel moeten werken. Hoe je dat combineert met een gezinsleven, is een vraag die vele duizenden vaders en moeders zich dagelijks wanhopig stellen. Tot dusver was jij er nogal van overtuigd dat het jou wel zou lukken. Nu ben je minder zeker.

Je was er wel, dat voorbije jaar, maar je was er eigenlijk ook gewoon niet. Het is niet omdat je fysiek in de huiskamer zit, dat je er ook mentaal bent. Voor jezelf dacht je een aardig compromis gevonden te hebben. In het weekend bijvoorbeeld sta je mee op met de kinderen. Om dan in alle rust je computer open te klappen terwijl zij voor de buis zitten.

Zo werkt het dus niet. Met een papa die weliswaar naast je op de bank zit maar die op zijn eigen scherm zit te turen, beleef je geen papa­moment.

Het was je geliefde die je die illusie van het druk-druk-druk alles combinerende vaderschap ontnam. “Weet je wat het is”, zei ze toen jullie na alweer een uitbarsting van zoonlief zuchtend op de bank ploften, “Hij mist je.” Het duurde even voor het doordrong, maar John John heeft gelijk. Zijn vader is de voorbije tijd te weinig ‘aanwezig’ geweest.

Dat moet anders. Dus probeer je ook limieten te stellen aan je eigen schermgedrag, voor je over dat van je zoon gaat zeuren. Met vallen en opstaan, en met een beetje stress.

Zo beland je op een weekenddag tussen je kinderen voor tv – zonder eigen scherm voor je neus. Jullie kijken naar een tekenfilm over een astronautenfamilie. “Leuk”, zeg je enthousiast, “Een papa die astronaut is!”

“Niet leuk”, zegt je zoon, met zijn voeten over je schoot. “Dan ben je nog minder thuis.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234