Zaterdag 31/07/2021
Hilde Van Mieghem. Beeld DM
Hilde Van Mieghem.Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

‘Het is jouw schuld dat je vader een hartinfarct kreeg’, zei de directrice, ‘omdat je een zondig meisje bent’

Hilde Van Mieghem heeft het druk, maar neemt de tijd voor een gloedvolle blik achter de schermen van haar leven.

Ondanks zes jaar avondschool Italiaans merk ik dat alle opgedane kennis door gebrek aan studie en conversatie langzaam maar zeker verdwijnt. Dat verdwijnen kost aanzienlijk minder moeite dan het opslaan.

Een oud brein moet gekneed worden, dagelijks. Net als wagyu­runderen. Die elke dag een 20 minuten durende massage krijgen, getrakteerd worden op een glaasje sake en ook nog een concerto van Bach, Beethoven of Brahms geserveerd krijgen. Bach levert het beste ­resultaat op wat de malsheid van het ­gemarmerde vlees betreft.

Natuurlijk, dacht ik, de Italiaanse radio! Dat is de oplossing. Mijn hersenen een paar uur per dag overspoelen met die prachtige taal zou de vergane kennis wel weer doen opbloeien. Na lang zoeken langs zenders vol vreselijke popmuziek, schreeuwerige stemmen, dom gegiechel en hemeltergende reclamespotjes belandde ik bij Radio Maria.

Geen muziek of jingles. Hier heerst het woord. Dat het een katholieke zender is, nam ik erbij. Het gaat tenslotte om de taal, niet om de boodschap.

De parabels in het Italiaans bevielen me wel. Maar na tientallen geprevelde ­Paternosters en Ave Maria’s, elke dag weer, na oneindig veel telefoontjes van mensen met de vraag voor hen of hun geliefden te bidden, kreeg ik het benauwd. Toen ik voor de zoveelste keer de woorden ‘noi peccatori’, wij zondaars, hoorde, ging ik met de auto bijna uit de bocht.

De lijzige stemmen van de presentators, paters en nonnen riepen de ijzingwekkende sfeer op van dat ene jaar op internaat, Nouveau Bois in Gent. Dertien was ik.

Elke ochtend naar de mis. Ik zag wreedaardige nonnen met gesloten ogen devoot hun gebeden prevelen. Ik haatte hun schijnheiligheid. Hun valse, deemoedige tronies.

Vooral Deedee, de directrice, beleefde er een hels plezier aan om me te tergen. Huidtint: grijs, lippen: bloedeloos, tanden: groot en bruin.

Ik vergeet nooit de dag dat ze me kwam vertellen dat mijn vader in het ziekenhuis was opgenomen. ‘Je weet hoe het komt dat je vader een hartinfarct kreeg?’ vroeg ze. Nee, schudde ik verschrikt het hoofd, ik had geen idee, en hoe erg was een hartinfarct?

‘Het is jouw schuld’, zei ze, ‘omdat je zo’n onhandelbaar en zondig meisje bent. Jij wordt nog zijn dood.’

Het was een woensdagmiddag, ik moest nog drie nachten slapen voor ik naar huis mocht, bellen was niet toegelaten. Het waren de vreselijkste nachten en dagen van mijn leven. Doodsbang was ik dat mijn vader, nog voor ik naar huis kon, zou sterven. Door mijn schuld!

Mijn vader was thuis dat weekend. Hij leek niet ziek maar iedereen was wel extra lief voor hem. Ik durfde niet te vragen wat een hartinfarct was en of hij dat had gehad. ’s Avonds in bed vertelde mijn zusje wat er gebeurd was. Wat een hartinfarct was, en dat mijn vader het op het nippertje overleefd had.

Ik nam me voor om het braafste meisje van de school te worden. Alles zou ik doen om mijn vader in leven te houden.

IJdele hoop. Enkele maanden later werd ik van school gegooid. Ik slaagde er maar niet in me te schikken naar wat van een welopgevoed meisje verwacht werd.

Mijn vader leefde nog 35 jaar.

Eat that, Deedee!

null Beeld Jenna Arts
Beeld Jenna Arts
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234