Maandag 23/11/2020
Beeld DM

Column

Het is een schande dat wij het moeten doen met de onderbroeken­boot van Gert Verhulst

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Er worden in Vlaanderen natuurlijk ontelbaar veel middelmatige boeken geschreven, zei ik, maar dat mag geen reden zijn om de boekenbijlagen zo te verhollandsen. Elke week hebben ze een nieuw Bregje, Froukje, Vrouwkje, Marieke, Maartje of Dieuwertje voor wier postprotestants getreur ze in zwijm vallen. Sinds kort kwaken we in de koppen zelfs hun taaltje na. ‘Met vijf bier op durf ik een heleboel’, zei laatst een van die kousen. Dat zéggen wij niet, ‘met vijf bier op’. En het kan me geen moer schelen wat jij allemaal durft, Harmke.

Wij hebben altijd al een merkwaardig groot ontzag voor het Nabije Noorden gehad, zei mijn vrouw.

Het toppunt is: niemand hier léést Harmke. Je hoeft haar niet dood te zwijgen, maar er zijn vast nog wel Belgische auteurs die minstens even mooie en relevante boeken schrijven als zij en die nooit de bijlagen halen. Wij zijn bang voor onze eigen schaduw, en daarom gaan we maar in het veilige licht van de luide noorderbuur staan. Mee kroketten happen en vaasjes drinken en hopen dat we zo bij de club mogen. Terwijl die Nederlanders ons aan het eind van de avond gewoon op de schouder kloppend naar de deur begeleiden en met hun bitterbalasem beginnen uit te leggen dat ze ons volgende maand de debuutroman van revelatie Eeuwkje zullen toesturen en erop rekenen dat we daar de voorpagina voor zullen vrijmaken.

Sommige van onze beste vrienden zijn Nederlanders, zei mijn vrouw.

Klopt, zei ik. Maar dat neemt niet weg dat het akelig is. Wij doen het zó in de broek van bewondering voor een Matthijs van Nieuwkerk, dat wij het zelfs niet meer aandurven om zélf een goeie talkshow op de televisie te brengen. Het is een schande dat wij het moeten doen met de onderbroekenboot van Gert Verhulst. Naar De laatste show keken heel veel mensen, en dat was bijlange geen zwetstelevisie.

Over heel veel mensen gesproken, zei mijn vrouw, met The Masked Singer is een nieuw tijdperk van mentale verbrokkeling aangebroken. Je mag er zeker van zijn dat het volgende geestverengende format al op de tekentafel ligt. In zo’n panel zitten is het nieuwe hoogste goed geworden, de natte droom van de ambitieuze BV. Julie Van den Steen worden. Moeiteloos vlot zijn. Professioneel kirren.

Mijn vrouw houdt niet van The Masked Singer.

Je zíét de bedenkers rond de tafel zitten, zei mijn vrouw: hoe gaan we de mensen hun hoofd nu weer eens met zand vullen? Alles aan dat programma is sinister. Het is Disney gone wrong. Nightmare on Medialaan. Geïmporteerde commerce. Die manga-achtige figuren: dat zijn wij niet, die komen recht uit de Zuidoost-Aziatische primetime. Je droomt het in de donkerste nacht niet bij elkaar. Een koningin met een masker: dat riekt naar foltering, naar fakkels, naar de kerkers van Onderland. Gillende vleermuizen. Bleke, doodsbange jongetjes met korte broeken die bibberend de trap naar de Dood afgaan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234