Donderdag 26/05/2022
Mark Coenen. Beeld DM
Mark Coenen.Beeld DM

ColumnMark Coenen

Het is de verdienste van Silicon Valley dat de vestimentaire vereisten voor leidinggevenden danig versoepelden

Mark Coenen is columnist.

Mark Coenen

Een CEO van een beursgenoteerd bedrijf die eruitziet als een roadie van de Red Hot Chili Peppers die net een tantratraining achter de rug heeft: dat kan in deze tijd. Jack Dorsey, die deze week ontslag nam bij Twitter, is zo iemand: als het ooit nog mislukt in het digitale, kan hij zo een sekte oprichten, waarvan de leden elke dag een half uur leviteren boven een kom linksdraaiende yoghurt.

Het is de verdienste van Silicon Valley dat de vestimentaire vereisten voor leidinggevenden de laatste jaren danig versoepelden. Alle eer daarvoor gaat naar Bill Gates, die op zijn zesenzestigste nog altijd zijn eerste jeansbroek draagt, maar ook naar Steve Jobs. Die droeg heel zijn leven hetzelfde: zwarte rolkraag, Levi’s 501 en sneakers. Ik ben er zeker van dat hij er in begraven werd ook. Zijn uitleg was dat hij daardoor één beslissing per dag minder moest nemen en dus meer tijd had voor een beslissing over de look en feel van zijn nieuwe mobiele telefoons, want daar was hij ook geheel neurotisch in. Jobs woonde lang in een huis waarin nauwelijks meubels stonden en ging regelmatig op appeldieet, waarbij hij dagenlang alleen maar jonagolds vrat. Bij feestjes trakteerde hij zichzelf uitzonderlijk op een groene granny smith, maar veel doller moest het toch niet worden voor Steve.

Ook Obama volgde de Jobs-doctrine en wilde geen tijd verliezen aan het kiezen van een pak of een voor- of nagerecht. Eten wat de pot schaft en elke dag hetzelfde kloffie. Die ene keer dat hij zich, in plaats van in zijn traditionele blauwe pak, in een soort van beige zomerpak aan de natie vertoonde, heeft hij het dagenlang geweten ook.

En dan spreken we nog niet over de indrukwekkend saaie stijl van Mark Zuckerberg van Facebook: hij beschikt enkel over 25 grijze T-shirts die hij afwisselend draagt; bij guur weer draagt hij er twee over elkaar. Als ze versleten zijn, gaan ze naar de werkvrouw, die er de ramen mee lapt. Niet dat uiterlijk geen rol meer speelt: diezelfde Mark Zuckerberg, met zijn immer verschrikte kop en zijn houterige motoriek, wordt flink uitgelachen als hij weer eens op de wijze van de vroege Charlie Chaplin een overbodige noviteit van zijn schurkenfirma aanprijst. Mocht hij een vrouw zijn, de wereld sprak er schande over. Gelukkig is Mark te rijk om zich dat aan te trekken en te neurotisch om iets anders aan te trekken.

Hoe anders was het nog geen tien jaar geleden. In die tijd moest ik elke woensdag op het directiecomité aan de Reyerslaan verschijnen en waren pak en das verplicht. Dat was wennen, na 15 jaar rondlopen in T-shirts van Nirvana.

“Ach,” sprak mijn wijze voorganger, “met zo’n das heb je in de winter tenminste geen sjaal nodig.” En zo was het. Elke vergadering monsterden wij elkaar. Elke nieuwe manchetknoop werd op gejuich en gilletjes onthaald.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234