Zondag 28/02/2021

ColumnJohn John & Missy

Het heeft ook iets ouderwets, een gezin dat zich schaart rond het wonder van communicatie

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (11) en Missy (7). 

‘Krak’, zegt de vingernagel waarop je zit te bijten. Je zoon kijkt geërgerd opzij. ‘Kráák’, zegt nogmaals de ­vinger­nagel. Nu kijken je geliefde en je zoon simultaan opzij. “Sorry”, fluister je, net te luid. “Wat zegt u?”, klinkt het vriendelijk vanaf de andere kant van het scherm. Jullie drie in koor: “Niets hoor. We luisteren.”

Videogesprekken in gezinsverband lijken een ver ­verleden te koppelen aan een tot voor kort onbekende toekomst, zoals God de vinger van Adam raakt in Michelangelo’s Sixtijnse Kapel. De manier waarop vader, moeder en zoon tegen een computerscherm zitten te babbelen lijkt wel een scène uit een sciencefictionserie. Wie had gedacht dat we ooit nog echt zo met elkaar ­zouden praten?

Maar het heeft ook juist iets ouderwets, een gezin dat zich schaart rond het wonder van communicatie in hun midden, alsof het de eerste radio of telefoon is.

Er is een reden waarom jullie er eens goed voor waren gaan zitten, met de computer opengeklapt op de keukentafel. In deze tijd van het jaar dienen elf- of ­twaalfjarigen een nieuwe school te kiezen. Van bezoek kan uiteraard geen sprake zijn, u weet waarom. Een ­videogesprek is het hoogst haalbare, in andere gevallen is het behelpen met een schema op een website of een leuk filmpje op YouTube.

Hoe anders ging het in jouw kommerloze kindertijd? Lachend van nostalgie, vertel je je zoon dat jullie in klasverband de toer van alle secundaire scholen in de stad maakten. In één school bood de directrice een Fanta aan. Het leverde haar meteen een inschrijving of vijf op. “Waarom ben jij daar niet gegaan?”, vraagt John John, die zelf nooit neen zou ze zeggen tegen een Ice-Tea Green. Omdat er een andere school was waar je graag naartoe wou, waarover de dorpsapotheker had gezegd dat dat toch niet voor mensen ‘van jullie soort’ was. Het jaar daarop klopte je alle dokters- en notariskinderen bij het ­eerste rapport. Een aanhanger van gelijke onderwijskansen ben je sindsdien voor het leven.

Hier zit je dan, ruim 35 jaar later, nerveus nagelbijtend te luisteren naar wat de juf over deze school zegt. Je wilt toch geen verkeerde indruk wekken, ook al is het een computeralgoritme dat straks beslist. Wat moet je ook vragen... Is het een grote school? Hoe zit het met de wetenschappen? Houdt u van de stad? Staat er wat groen op de speelplaats? Is het eten lekker?

Nu kijk jij opzij naar hem, naar die jongen met dat coronakapsel voor zijn ogen. Die jongen die schichtig zijn best doet om buiten het bereik van het camerabeeld te blijven. Je ziet in hem weer de peuter, waggelend op zijn loopfietsje, nog niet eens klaar voor de kleuterschool – het lijkt wel gisteren.

En je ziet de puber die straks alleen de stad ­doorkruist, handen los op het koersstuur. Ze reiken elkaar hier en nu de hand, zoals God en Adam, in Michelangelo’s Sixtijnse Kapel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234