Vrijdag 04/12/2020

ColumnMark Coenen

Het graf gaapt, het testament is opgesteld, de muziek voor de uitvaart is gekozen

Mark Coenen.Beeld DM

Mark Coenen is columnist bij De Morgen.

Op de site van de Franse zender Radio France International werden recent honderd mensen dood verklaard die nog bleken te leven. Eigenzinnige software zorgde voor de foutieve publicatie van de in memoriams van vele bekenden: de Britse koningin Elizabeth, Clint Eastwood, Brigitte Bardot en Pelé schrokken zich bij hun ontbijt een hoedje. Behalve dan Elizabeth, want die draagt altijd al een hoedje: zij viel gewoon van haar stoel.

Men putte zich uit in verontschuldigingen aan de nabestaanden die op een verkeerd been waren gezet en nog helemaal geen nabestaanden waren en dus konden fluiten naar hun erfenis. Hoewel die niet lang meer op zich zal laten wachten, want vele van de oude knakkers zijn de negentig al gepasseerd. Het graf gaapt, het testament is opgesteld, het persbericht ligt in de bovenste lade, de muziek voor de uitvaart is gekozen. 

Elk zich respecterend medium beschikt over een gelicentieerde in memoriam-maker. Leukere job bestaat niet. In een omgeving die lijdt aan een permanente overspannen staat van jachtig en zenuwachtig gezoek naar primeurs, is de in memoriam-maker een baken van meditatieve rust en journalistiek geluk. Als er weer eentje zijn moede hoofd legt, weet wat hij wat hem te doen staat. Hij doet zijn stofjas aan en verdwijnt in de archieven, om uren later op te duiken met de mooiste beelden, dikwijls in zwart-wit. Die ingesproken, nee, virtuoos gedeclameerd worden door een heerlijke metalige stem, die vertelt wat er op de beelden te zien is.

Streepje Mahler er onder en dat kan zo de ether in. Wij hadden in de tijd bij de radio die job jammer genoeg uitbesteed, zij het dan wel aan de fideelste der medewerkers: de onvergetelijke Jo Röpcke. Jo beschikte, naast over een indrukwekkend tot op hoge leeftijd naar alle kanten krullende haardos en een prachtige sonore stem over de metadata van ongeveer heel bekend Vlaanderen en daarbuiten.

Na zijn pensioen kwam hij zeswekelijks langs om het levensverhaal van een handvol te verwachten doden op te nemen. Zelden vergiste hij zich in de sterfdatum. “X heeft een smerig kankertje, die piept het niet lang meer.” “Ik hoor van zijn vrouw dat Y vorige week ruggelings van de keldertrap is gevallen op zoek naar een châteauneuf-du pape uit 1967.” “Z ligt op intensieve met doorligwonden, ik geef hem nog een maximaal een week.” Jo wist alles van de stervenden, zeker als zij bekend waren en in een film meegespeeld hadden die hij besproken had in Première .

Geen minuut na het verscheiden van de vedette klonk Jo’s stem op Studio Brussel, waarna een toepasselijk plaatje volgde en we overgingen tot de orde van de dag. 

Jo stierf in het harnas: hij overleed in 2007 in het Zuiden van Frankrijk, waar hij het filmfestival van Cannes bijwoonde. Wie zijn in memoriam inlas, ben ik vergeten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234