Zondag 09/08/2020
Beeld DM

StandpuntBart Eeckhout

Het federale zorgakkoord legt de druk bij de deelstaten. Hopelijk wordt het signaal dit keer wel gehoord

Bart Eeckhout is hoofdredacteur. 

Wanneer mensen later terugkijken op een tijd van diepe crisis, zoals we die nu meemaken, hebben ze weleens de neiging om in die herinnering de werkelijkheid te verbloemen. Net als over een oorlogstijd zal je ook over dit ‘coronatijdperk’ horen dat het mensen dichter bij elkaar bracht of dat het ons weer leerde de essentie van de bijzaak in het leven te onderscheiden. Vaak is dat een sentimentele kijk die weinig recht doet aan een realiteit die voor velen helemaal niet gezellig of louterend zal geweest zijn.

En toch bestaat de kans dat we ook echt iets goeds overhouden aan deze crisis. We hebben het dan over het ruimere respect voor “mensen die een beroep uitoefenen waarvan we nu constateren dat dat van enorm maatschappelijk belang is”, zoals econoom Paul De Grauwe het gisteren in zijn column in deze krant verwoordde.

Professor De Grauwe doelt terecht op de vele mensen in de zorg, het openbaar vervoer of de voeding die het land draaiende hebben gehouden, vaak met risico voor de eigen gezondheid. Het zijn mensen die hun harde werk meestal in de schaduw en aan niet de allerbeste arbeidsvoorwaarden doen. Eerherstel voor al deze mensen is ruim verdiend.

Dat respect mag niet alleen een kwestie van applaus en bedank-tekeningen blijven, hoe hartverwarmend die spontane en massale steun ook is. Met een belangrijk sociaal akkoord voor het federale zorgpersoneel, toont alvast de federale regering dat ze dat signaal begrepen heeft.

Er is de voorbije weken terecht gewezen op de politieke verantwoordelijkheid van de bevoegde ministers voor wat niet goed is gegaan in het beheer van deze gezondheidscrisis. Er wordt met veel zorg gekeken naar miljoenen die niet altijd oordeelkundig besteed zijn in het onderstutten van samenleving en economie. Maar in dit geval zijn die argumenten van geen tel. Het betere loon en de betere arbeidsomstandigheden voor het zorgpersoneel is een goed bestede investering in een betere gezondheidszorg voor ons allemaal. Dit eerherstel komt eerder te laat dan te vroeg.

Wrang blijft wel dat het personeel in de Vlaamse (en Waalse) zorginstellingen voorlopig niet hetzelfde respect krijgt. Zo riskeren de verzorgers in de rusthuizen voor de tweede keer in deze crisis in de steek gelaten te worden. Een eerste keer gebeurde dat toen de overheid veel te laat tot het besef kwam welk onnoemelijk drama zich afspeelde binnen de muren van de woon-zorg, met fataal gevolg. Het zou uiterst cynisch zijn als deze mensen nu opnieuw vergeten worden. Als deze crisis iets aangetoond heeft, dan wel dat het zorgpersoneel niet allen meer loon naar werken verdient, maar ook een betere en ruimere vorming.

Het federale loonakkoord met de zorg legt nu de druk bij de deelstaten om ook over de brug te komen. Hopelijk wordt het signaal dit keer wel gehoord.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234