Donderdag 18/07/2019

Column

Het enige wat ze wilde lag dood in de zetel

Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Het licht liet ze maar uit. Ze had haar slaap ingeruild voor een nat kussen, maar zelfs die put was al zeker wat voelde als een uur tot de bodem geleegd. Ze had liggen staren in de leemte van een geamputeerde relatie. Een troebel plafond inmiddels weer afgelijnd. Om de zoveel minuten leek ze even geen lucht te kunnen krijgen, wanneer hij weer eens op haar borst stond.

Ze ging op de rand van het bed zitten. Haar ogen waren op. Kapot. Zijn geur hing nog in de kamer. Ze nam zijn T-shirt van de stoel in de hoek en nam hem in haar op, twee longen vol nu het nog kon, waarna ze naar de deur wankelde. Haar zus liet ze slapen.

Haar zoon sliep in de kamer naast de hunne. Ze duwde de deur op een kier en hoorde links het rustige ademen van een kind en rechts, op een oude luchtmatras, het geronk van haar schoonbroer. Hij had een uitstekende vader kunnen zijn, maar daarover had haar zus nooit willen praten.

Ze daalde de trap af. Met elke trede zag ze meer van hem, tot uiteindelijk, vanaf de op twee na laatste trede, ook zijn hoofd zichtbaar werd. Hij lag opgebaard in de zetel. In een wit hemd, met de mouwen dichtgeknoopt aan de polsen, zoals hij ze nooit droeg. Dat had een vent met een eeuwig in sereniteit uitgebeiteld gezicht beslist. Klootzak. Hij was van haar en iedereen moeide zich, iedereen wilde hem wegnemen. Afpakken. Iedereen eiste haar op met zijn goede bedoelingen en een oneindige opeenvolging van omhelzingen maar wisten zij veel. Het enige wat ze wilde lag dood in de zetel.

Door het spleetje tussen raamkozijn en lamellen viel net genoeg oranje licht naar binnen om zijn gezicht te kunnen zien. Ze ging zitten op de stoel naast de zetel, waaraan ze al twee dagen leek vastgenageld, en liet haar vingers glijden over zijn koude handpalm. Al bij hun eerste ontmoeting had ze zich verbaasd over de kracht die uitging van zijn grote handen. Haar beer geveld.

Ze begon zijn mouwen op te stropen en voelde haar dorre netvliezen weer vertroebelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden