Zondag 25/10/2020

OpinieOlivier Mouton

Het (boze) genie van Bouchez zal sporen nalaten

MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez verlaat het Egmontpaleis in Brussel.Beeld BELGA

Olivier Mouton is adjunct-hoofdredacteur van Le Vif/L’Express.

Georges-Louis Bouchez is het enfant terrible van de Franstalige Belgische politiek. De jonge voorzitter van de MR weet alles, durft alles en communiceert onvermoeibaar via de media en de sociale netwerken. Hij werkt zijn tegenstanders op de heupen, maar het valt niet te ontkennen dat hij pijlsnel naam heeft gemaakt op de ruïnes van een door het duo Michel-Reynders in de steek gelaten partij.

Hij schiet vaak in de roos, instinctief, en werkt zich in de belangstelling van de media terwijl veel van zijn collega’s onzichtbaar lijken. Maar hij gaat ook regelmatig uit de bocht. Zijn bokkensprongen in de slotfase van de vorming van Vivaldi dit weekend, met onder meer een agressief interview in Humo en De Morgen, waren zware missers. Ze hebben het land op het slechtste moment aan de rand van de crisis gebracht.

Zijn tegenstanders hebben die uitspraken aangegrepen om hem op zijn nummer te zetten en in een ultieme dramatische fase al zijn gebreken aan te klagen: hij spreekt geen Nederlands, heeft een oncontroleerbaar karakter, verandert om de haverklap van betoog… Misschien zullen de partners in Vivaldi uit dit dal klimmen, het lot naar hun hand zetten en de koning woensdag een oplossing voorstellen. Maar de liberale wonderboy heeft hoe dan ook een schouwspel ten beste gegeven dat het verstand te boven gaat. En dat sporen zal nalaten.

1. Het imago van Vivaldi is stuk

Zelfs als Vivaldi er komt, zijn we niet uit de problemen. Iedereen wist al dat de zeven partijen van de coalitie geen dikke vrienden waren. Na het getreuzel van de CD&V leken de socialisten, de liberalen en de groenen vorige donderdag in de Kamer toch een front te vormen tegen de Vlaams-nationalistische woede. Nu is het kaartenhuis ingestort en doen de schrille verschillen het ‘positieve project voor België’ in rook opgaan. Inhoudelijk: de liberalen verzetten zich tegen de ‘communistische’ (sic) ambities van de andere partners. En vormelijk: de eeuwige twisten over de casting en de post van eerste minister. Nu stellen de waarnemers vast dat alleen de angst voor verkiezingen de zeven partijen van Vivaldi verbindt. Wie zal hen ongelijk geven?

2. De reputatie van de politici is verknoeid

Dit kinderachtige schouwspel is een smet op het blazoen van de politieke klasse. Raoul Hedebouw, de leider van de PTB, formuleerde het donderdag in de Kamer met zijn gebruikelijke brio: “U hebt altijd de mond vol over de populisten, maar u bent zelf de industriële producenten van het ongenoegen van de mensen.” Het is triest om het te schrijven, maar dat is het gevoel dat ontstaat uit deze irrationele crisis, net toen de partners alles moesten doen behalve elkaar in de haren vliegen. En dan hebben we het niet eens over de agenda. De mogelijke ontknoping van deze tragikomedie komt misschien woensdag, de dag waarop de Nationale Veiligheidsraad ons moet vertellen hoe we de opstoot van de pandemie zullen aanpakken. Een pijnlijke confrontatie die de boodschap verder zal vertroebelen en een teken van het complete afhaken van de politieke klasse tegenover de sociaal-economische en de gezondheidscrisis.

3. Een hele generatie verliest krediet

Deze nieuwe crisis bevestigt het falen van de huidige politieke generatie: een chaotische communicatie, egocentrische persoonlijke betrekkingen, argwaan alom, een onvermogen om het algemeen belang te vatten. Hoe valt anders te verklaren dat Bouchez, de voorzitter van de MR, op een delicaat moment in een ophefmakend interview zijn partners te lijf gaat? Of als je het uit een andere invalshoek bekijkt, dat de andere voorzitters ervan profiteren om hun gal uit te spuwen? Onze politici zijn alomtegenwoordig in de media en op de sociale netwerken en kunnen niet even stil zijn om een akkoord te bereiken.

4. De nationalistische oppositie wordt sterker

De partijen van Vivaldi – en vooral de liberalen – hadden de Vlaams-nationalisten niet beter in de kaart kunnen spelen. Bart De Wever, de voorzitter van de N-VA, is in zijn nopjes en verklaart dat hij ze in de oppositie kapot zal maken. Het publieke vertoon van zwakte van Vivaldi is hallucinant, zeker terwijl er sprake is van een project om de Vlaamse hang naar autonomie de pas af te snijden. Het wordt kiezen of delen. Ofwel ziet Vivaldi het licht en begint het aan een moeizame reis naar een Belgisch existentieel debat in 2024 – als het 2024 al haalt. Ofwel loopt het fout en zijn er twee mogelijkheden: een nieuwe dialoog tussen socialisten en nationalisten of verkiezingen, met als mogelijk resultaat een explosie van extreemrechts in het noorden en extreemlinks in het zuiden. Dan betalen we een hoge prijs voor grillen die onze politici onwaardig zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234