Vrijdag 03/04/2020

Column

Helaas, Nina Mouton blijkt bij nader inzien helemaal geen lotgenoot

Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (10) en Missy (6).

Het voordeel van ouderschap is dat je ervaringen opdoet die je anders nooit zou opdoen. Lang verhaal kort: op een regenmiddag bevind je je plots met je gezin in de 4D-Experiencezaal van de bioscoop.

Voor de niet-ouders: ­4D-Experience betekent dat je, ­terwijl je van een film probeert te genieten, danig door elkaar geschud wordt in je knusse cinemazetel, terwijl je met stroboscooplampen beschenen wordt, een onheilspellende geur zich verspreidt en je met een zuinig stroompje water ­beneveld wordt.

Een ‘unieke ­ervaring’ is je gezin beloofd. Jij vindt al die hulpmiddelen vooral hinderlijk. “Ook goed voor een keer”, knor je je geliefde toe, terwijl je een laatste zuur beertje wegkauwt (jij hebt in de cinema in gezinsverband je eigen snoepzak met alleen maar zure beertjes, maar dat is een ander verhaal).

De kinderen daarentegen vinden het, welja, een unieke ervaring. “Een van de mooiste films ooit”, ­oordeelt je zoon derhalve. Je dochter wil alvast weten wanneer jullie een volgende keer gaan. De kans is dan ook aanzienlijk dat het helemaal niet bij deze ene keer gaat blijven.

Je mag, kortom, wel zeggen dat het woord ‘mild’ op jullie ouderschap past. Van blijdschap springt je hart op wanneer je in de krant leest dat pedagoge Nina Mouton een boek schreef over precies zulk mild ­ouderschap. Eindelijk lotgenoten, denk je. Eindelijk iemand die beseft dat ouders ook maar manke mensen zijn die zoekend en tastend het beste voorhebben met hun kroost. Eindelijk een opvoedkundige die beseft dat ouderschap geen met elke pedagogische hype wisselende routekaart is vol geboden en verboden, maar een ­dagelijks compromis van hoop, liefde en de ­wetenschap dat falen altijd een optie is.

Helaas. Nina Mouton blijkt bij nader inzien helemaal geen lotgenoot. Ook zij biedt weer zo’n eigen ­routekaart, ditmaal dus voor ‘mild’ ouderschap. Daarbij legt ze veel vrijheid en ­verantwoordelijkheid bij kinderen als volwaardige partner in de opvoeding.

Klinkt goed, maar uit jouw tien jaar ervaring met opvoeden heb je alvast geleerd dat ­precies dat je grootste vergissing is geweest. Dat je je kinderen soms als gelijken, als volwassenen hebt behandeld. Dat zijn ze namelijk niet.

Neen, ze stellen niet zelf hun grenzen en zijn ook lang niet altijd met rede ertoe te brengen dat wel te doen. Het is, om maar eens wat te noemen, een illusie dat als je kinderen vandaag een halfuurtje langer op het tablet laat tokkelen, ze morgen vanzelf met een halfuur minder vrede nemen. Reken er niet op, ze doen het niet.

Kinderen worden niet als engeltjes geboren die door de boze maatschappij in monsters kunnen veranderen. Het zijn ook geen monstertjes die door tuchtiging tot engelen kunnen uitgroeien. Je vergelijkt ze liever met een druivelaar die roekeloos kan opschieten, of met subtiel en liefdevol snoeiwerk vrucht kan dragen.

Dan nog zal het boompje kronkelig en onvoorspelbaar groeien. Wat juist zo mooi is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234