Zondag 19/09/2021

OpinieLieven Buysse

‘Harry en Meghan legitimeren het gedrag dat ze willen bestrijden’

Kijken naar het interview van prins Harry en Meghan Markle bij Oprah Winfrey. Beeld AFP
Kijken naar het interview van prins Harry en Meghan Markle bij Oprah Winfrey.Beeld AFP

Lieven Buysse is professor Engelse taalkunde en Britse cultuur aan de KU Leuven Campus Brussel.

Nog voor ook maar iemand de beelden gezien had, tuimelden royaltywatchers over elkaar heen om het interview van Meghan Markle en Prince Harry af te branden. Wat ze zouden vertellen aan Oprah Winfrey, maakte al niet meer uit. Nochtans is dit intrieste familieverhaal er ook een van gemiste kansen voor een instituut dat niet beseft dat je om mee te gaan met je tijd niet enkel met Zoom moet leren werken maar ook relaties anders moet benaderen.

Meghan had alles om de aandacht van de tabloids te trekken. Een beroemde, gescheiden Amerikaanse actrice… deed dat niet denken aan Mrs Simpson, de evenzeer gescheiden en evenzeer Amerikaanse societyfiguur die Edward VIII liet aftreden? Meghans gemengde afkomst voegde daar nog een dimensie aan toe. Het was de gedroomde kans voor het koningshuis om te tonen dat ze tolerant de 21ste eeuw waren binnengetreden.

Als nationaal symbool van stabiliteit, baken in tijden van politieke volatiliteit, evolueert een koningshuis in een slakkentempo. Niets wees erop dat Meghan niet welkom zou zijn, maar de verhoudingen waren duidelijk. Een nieuwkomer met een andere stijl verbouwt het onwrikbare familiekader (laat staan het instituut) niet, maar kan zich wel op een eigen manier integreren binnen dat kader. Na een tijd bleek die strategie voor Harry en Meghan onvoldoende: ze verlangden naar een andere, modernere rol.

Het traditionele keurslijf paste minder comfortabel in hun zoektocht naar een zinvolle rol voor het koppel. Als vooraanstaande royals zonder uitzicht op de troon (Harry was door de geboorte van zijn neefjes en nichtje maar de zesde troonopvolger meer), word je voortdurend in de gaten gehouden en ben je beperkt in je activiteiten maar krijg je er weinig voor in ruil. Toen dat binnenkamers op weinig begrip stootte, probeerden ze een en ander te forceren door hun wensen openbaar te maken. Daarmee schonden ze het principe “what happens in the family, stays in the family”, een traditionele attitude in Puriteins Engeland en al helemaal als die familie Windsor heet.

Prof. dr. Lieven Buysse. Beeld rv
Prof. dr. Lieven Buysse.Beeld rv

De tabloids hebben Meghan zeer snel gecast in de rol van lastige buitenstaander. Een succesvolle Amerikaanse met een uitgesproken mening die in enkele maanden tijd deel ging uitmaken van de Britse koninklijke familie… hoe anders dan Kate Middleton, de jeugdliefde van William die in een proces van jaren langzaam in die rol was gegroeid. Een recept voor smeuïge scenario’s over de verhouding tussen die twee schoonzussen, met Meghan in de rol van slechterik. Ook vandaag is ze de zeurderige intrigante die Harry tegen zijn familie (en zelfs tegen zijn land) opzette.

Het koppel koos er niet voor om de aanvallen van de pers te negeren, maar ging in de tegenaanval vanuit de naïeve gedachte dat de tabloids zouden bijdraaien als het koppel de tanden liet zien. Enkele rechtszaken later zouden ze moeten inzien dat ze dan wel af en toe een gevecht kunnen winnen in de rechtbank, maar de strijd altijd zullen verliezen. Een gevecht maakt de tabloids enkel nog bloeddorstiger.

Met dit interview beoogden Harry en Meghan wellicht een ander beeld te werpen op de onwaarheden die al over hen verschenen. Ook dat zal een averechts effect hebben. Vaak gaat het om akkefietjes die de pers uitvergrootte. Door daar nu zelf op terug te komen en tegelijk een hoop bijkomende sappige anekdotes mee te geven, legitimeren ze precies het gedrag dat ze wilden bestrijden, en tegelijk blazen ze veel bruggen met de familie op.

Toen Harry’s moeder, prinses Diana, in de jaren 90 een interview gaf over haar ervaringen met het koningshuis, bracht dat een schokgolf teweeg. Velen sympathiseerden met haar, in de ogen van het publiek nog altijd het verlegen meisje dat brutaal vertrappeld werd door een koninklijke cavalerie. Precies omdat Meghan zich nooit aan die machinerie heeft onderworpen maar zelf snel voor de confrontatie koos, zal het koppel niet dezelfde sympathie te beurt vallen na hun interview (ook al omdat weinig Britten de Amerikaanse “celebrity setting” kunnen smaken). Integendeel, The Sun had het al niet meer over een Megxit maar over Megxile, een regelrechte verbanning.

Ook de koninklijke familie komt hier niet goed uit. Meghans intrede bood haar een unieke kans om voorzichtig verder te moderniseren én gaf hoop aan veel niet-blanke Britten die nog al te vaak gediscrimineerd worden. De Queen en haar entourage hebben de gespannen verhouding tussen de verwachtingen van haar kleinzoon en die van het instituut onhandig gemanaged. Bij een deel van de publieke opinie zal het beeld blijven hangen van een onbarmhartig koningshuis dat slecht omgaat met wie niet tot de eigen kringen behoort. De beschuldiging van racisme maakt dat alleen maar erger. Weg is het beeld van een herwonnen harmonie in de familie, en erger nog, weg is het morele gezag van de monarchie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234