Maandag 01/06/2020
Beeld DM

OpinieHans Vandeweghe

Handjes schudden was verboden, maar bij corners werden druppels groot en klein uitgewisseld

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Sofie van Radio 1 wilde het woord hysterie niet meer gebruiken. Zij gebruikte een ander ingewikkeld begrip dat ik ben vergeten omdat ik in de auto zat en het niet kon opschrijven. Ik reed toen ik het hoorde ook net niet van de weg van het lachen, overigens met dank aan de lane assist.

Hysterie – wist ik niet – is verwant aan hystera, Grieks voor baarmoeder. In de middeleeuwen dacht men dat bij hysterie de baarmoeder in het lichaam rondzwierf op zoek naar een kind, zo staat het in Wikipedia. Een collega en ik hebben zitten filosoferen over de mediahysterie die is uitgebroken naar aanleiding van het besmettelijk vallingske COVID-19. Een van de pistes – grote denkers houden alle opties open – was de vervrouwelijking van de media als reden voor de Corona-hysterie. De zorgreflex, enzovoort. We kwamen er niet uit.

Eerder dan de vervrouwelijking, zal wel de verkleutering van de media ten gevolge van de snelle verjonging van redacties een uitleg zijn. Ontstentenis van ervaring, heette dat in het vak Historische Kritiek: overreactie op iets wat je nog niet hebt meegemaakt.

Neem nu deze Corona-hysterie. Twintig jaar of wat geleden – jonger dus en vooral, jonge ouder – was ik te gast bij een arts voor een etentje en daar was ook iemand die toen in één of ander wetenschappelijk panel van de overheid zat. Die man bezwoer mij en de anderen die avond dat we de daaropvolgende maandag terstond naar de apotheek moesten lopen om antivirale middelen, want er was een nietsontziend virus onderweg (de vogelgriep H5N1?) en je had die maar beter in huis. Dat Tamiflu kostte stukken van mensen. Niets gemerkt van de griep en de pillen hebben we, twee jaar over datum, dan maar teruggebracht.

Waarmee we bij de sport zijn aanbeland. Zaterdag vroegen de mensen in fort Ghelamco – een uurtje zandkasteel Ghelamco en aan het eind van de wedstrijd nog slechts een bultje zand – of ze mij een hand mochten geven. Jaaa, doen wij middelbare witten wel vaker als we mensen tegenkomen die we maar om de zoveel tijd zien en met wie we denken een gezellige tijd te beleven: een hand geven en vragen ‘oewist/oewest?’.

Tuurlijk wel, zei ik. Na het pre-game urinoirbezoek heb ik daarna wel net iets langer dan anders de handen gewassen. Bleek er verdorie zo’n bacteriële verzamelaar van een stoffen oprolhanddoek te hangen. Dan maar terug met natte handen. Iets later zag ik de spelers uit de tunnel komen. Bij de toss gaven ze geen hand. Wel vuistjes. Dat had de Profliga verordonneerd: geen handjes schudden, interview op een meter, enzovoort, dat om de verspreiding van het vallingske tegen te gaan.

Er was nog geen minuut afgefloten of die van Charleroi hijgden al in de nek van die van Gent, en omgekeerd. Ze liepen om de haverklap tegen elkaar op en vielen over elkaar heen. Trokken elkaar recht als ze ten val waren gebracht. Bij corners werden ze zwart-witte/blauw-witte Siamese tweelingen met neuzen, monden en bijpassende sappen op centimeters van elkaar. De stoom kwam uit alle gaten en de druppels groot en klein – en heus niet alleen zweetdruppels – werden uitgewisseld. Idem bij Liverpool-Bournemouth, daar werden zelfs geen vuistjes gegeven. De spelers liepen gewoon langs elkaar heen, waarna ze elkaar negentig minuten lang als vanouds besprongen. Vandaag onderin de verslagen: gele kaarten 3, rode kaarten 1, zieken 3, doden 1.

Zondag werd de eerste rit gereden van Parijs-Nice, op slag gepromoveerd tot een soort mini-Tour de France voor klassieke voorjaarsrenners bij gebrek aan andere wedstrijden. Dat de Italiaanse wedstrijden zijn afgelast, alle begrip daarvoor. De Italianen hebben het zelf verknoeid, maar het is niet anders. De ordehandhaving heeft daar in Noord-Italië andere zorgen dan een peloton broodfietsers en hun gevolg van punt A naar punt B begeleiden.

Ik begrijp anderzijds de teams niet die hebben afgezegd voor Parijs-Nice en ik volg volmondig Yvan Vanmol van Deceuninck-QuickStep als zij zich aligneren op de maatregelen van de plaatselijke overheden. Frankrijk heeft 949 besmettingen en elf doden (cijfers van zondag) op 67 miljoen inwoners en dan nog nauwelijks een zieke waar wordt gekoerst. Waar die paniekreactie van de Nederlandse en Angelsaksische teams goed voor is, dat moeten ze later als het past eens uitleggen.

Bang voor de quarantaine? In Frankrijk is dat wettelijk niet mogelijk, zei de organisatie al. Vanwaar dan die hysterie? Beetje voorzichtig zijn met menselijk contact, ietsje meer handen wassen, niet kussen… Verder gewoon fietsen van plaats naar plaats, hotelletje opzoeken, badje nemen, massage en een dag later, verder met de karavaan. Gewoon lekker koersen: live slow, ride fast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234