Dinsdag 26/10/2021

OpinieTanya Gold

Groot-Brittannië heeft geen plan om nieuwe coronagolf te vermijden

Boris Johnson moest een persconferentie over het coronavirus via video van thuis uit volgen omdat hij in quarantaine moest wegens een risicocontact. Beeld AP
Boris Johnson moest een persconferentie over het coronavirus via video van thuis uit volgen omdat hij in quarantaine moest wegens een risicocontact.Beeld AP

Tanya Gold is een Britse journaliste. Deze bijdrage verscheen eerder in The New York Times.

Groot-Brittannië, zo zeggen ze, is vrij. Maandag heeft de regering de laatste Covid-beperkingen opgeheven: we moeten geen afstand meer houden of maskers dragen, mogen met zoveel mensen samenkomen als we willen, enzovoort. De bescherming tegen het coranavirus wordt dus overgelaten aan de vaccins – en het toeval.

De timing was uiteraard perfect: vorig week testten 332.170 mensen positief, een record sinds januari, terwijl de deltavariant door het land raast. Men verwacht een duizelingwekkend cijfer van 100.000 nieuwe gevallen per dag later in de zomer. Dankzij de vaccinaties is het aantal ziekenhuisopnames veel lager dan in de vorige golven, maar het neemt toe, samen met het aantal overlijdens.

Details, meer niet. Het was Freedom Day, zoals de regering en de rechtse pers ons bleven voorhouden. De dag dat de Britten zich eindelijk konden laten gaan, na meer dan een jaar van offers. Drinken in een drukke pub, naar de discotheek gaan, onbeperkt bezoek ontvangen. Geen maskers nodig. In werkelijkheid was het Confusion Day, verwarring door chaos, angst en het onbekende.

Er bestaat toch rechtvaardigheid, want premier Boris Johnson, de kampioen van de vrijheid (vooral de zijne) en de architect van het plan, kon niet vieren. Hij was in zelfisolatie na een contact met Sajid Javid, de minister van Volksgezondheid, die dubbel gevaccineerd is maar zaterdag positief op het virus testte. (De Britten ontdekken tot hun schrik dat vaccins niet onoverwinnelijk zijn). Javid was pas een maand in functie, nadat zijn voorganger, Matt Hancock, gefotografeerd was terwijl hij een adviseur zoende. Hij had geen afstand gehouden met zijn tong.

Ook in zelfisolatie houdt Johnson zijn licht gestoorde jovialiteit vol. Dat nummertje heeft een seizoen lang succes gehad, maar begint doorzichtig te worden. In de eerste week van juli kregen meer dan 500.000 mensen bericht dat ze in quarantaine moesten, wat chaos veroorzaakte bij bedrijven en mensen zelf. Johnson reageerde door een aantal essentiële beroepen vrij te stellen maar verklaarde dat “we het systeem moeten blijven volgen zoals het is”. Waarbij hij over het hoofd zag dat hij een dag voordien zelf had geprobeerd om aan de quarantaineregels te ontsnappen.

Misschien is het een strategie om tegen de winter een hybride immuniteit te bereiken, met de grote meerderheid van de bevolking ofwel gevaccineerd, ofwel recent besmet. Maar de regering ontkent dat. Eigenlijk zeggen de ministers dat een derde golf toch onvermijdelijk is en we in afwachting maar van de zon moeten genieten.

Of misschien is dit wat je krijgt als je een charismatische showman met een interessant kapsel verkiest die slechts één ambitie heeft, premier worden, en daarna niet weet wat hij moet doen. Vroeger dacht ik dat Johnsons kapsel op en neer ging met de beurs. Nu denk ik dat het op de peilingen reageert. En die zijn goed, met dankzij een geslaagde vaccinatiecampagne en een zwakke oppositie negen procentpunten voorsprong voor de Conservatieven.

Niets kan het gevoel overwinnen dat wij een land in verval zijn dat van de ene crisis in de andere sukkelt. Dat blijkt niet alleen uit de evidente symptomen van een malaise, zoals het feit dat in de vijfde grootste economie van de planeet 30 procent van de Britse kinderen in armoede leeft. Je ziet het ook aan kleine dingen. Vorige week bijvoorbeeld stond Londen na een onweer opeens onder water. Sommige mensen begonnen er vrolijk in te zwemmen, zonder te beseffen dat ze een duik namen in een open riool. En naar verluidt sloeg in Cornwall een man een zeemeeuw dood met een plastic schop. Voor wie van metaforen houdt, vroeger was Groot-Brittannië de plastic schop. Nu is het de zeemeeuw.

Alle voortekens zijn onheilspellend. We hadden Euro 2021 bijna gewonnen en verloren toen pijnlijk. Die fabel over de Britse volksaard ontcijferen we liever niet, uit angst voor wat hij ons zou kunnen leren. Ons verlies was trouwens niet het dieptepunt van die dag. Dat was een man die aan een krant vertelde dat hij na het opstaan drie gram cocaïne had gesnoven, twintig ciders had gedronken, een stuk vuurwerk in zijn achterste had aangestoken en zonder kaartje het stadion van Wembley binnen was gestormd. “Die dag waren er geen regels”, zei hij. “Ik was stomdronken en ik heb me nog nooit zo goed geamuseerd.”

Een interessante man, want hij is een archetype: een typische proefpersoon in Johnsons vrijheidsexperiment. We kunnen niet weten wat er straks zal gebeuren. Maar leuk zal het niet zijn.

© The New York Times

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234