Zondag 16/06/2019

Standpunt

Groen moet beseffen: het is nu voor echt

Beeld Wouter Van Vooren

Jeroen Van Horenbeek is journalist.

Bart De Wever (N-VA) heeft sinds 2004 acht opeenvolgende verkiezingen gewonnen. Eerst onder de vleugels van het kartel met CD&V, daarna op eigen kracht. Dat is een tour de force in een tijd waarin politiek krediet sneller opbrandt dan ooit. Hem moet je niet uitleggen hoe een kiescampagne werkt.

Een van De Wevers gouden wetten luidt: zoek het duel op. Wie erin slaagt om van de verkiezingsstrijd een tweekamp te maken, zuigt de aandacht naar zich toe. In de kranten en tijdens televisiedebatten, maar ook op sociale media en na de ijstaart op communiefeesten. Een duel zorgt altijd voor spanning. Normaal past De Wever deze strategie toe op de socialisten. Hij en PS-voorzitter Elio Di Rupo tangoën al een decennium als elkaars beste vijanden door de Wetstraat. Maar de schuivende machtsverhoudingen in het land, aan weerskanten van de taalgrens, maken dat De Wever zijn focus nu heeft verlegd naar de groenen.

Die omslag is eerder een zegen dan een vloek voor Groen en Ecolo. Ook voor hen geldt namelijk dat niet iedereen op de bühne past. In aanloop naar verkiezingen sta je beter vooraan, pal in de schijnwerpers, dan achteraan aan het gordijn. Dat N-VA er als de grootste partij van het land een prioriteit van maakt om de groenen te bestoken, is bovendien de onuitgesproken erkenning van hun status als sterkste tegenkracht. Voor Groen is dat wel wat. Je zou het haast vergeten, maar de partij haalde nog maar een keer meer dan 10 procent van de stemmen binnen. In 1999 was dat, in de nasleep van de dioxinecrisis: net 11 procent.

Lees ook:

Groen in het vizier: hebben Almaci en co. te vroeg gepiekt?

Lastercampagne

Toch hebben de ecologisten ook veel te verliezen in de tweestrijd met de N-VA. In de laatste weken tot de stembusgang zal die partij, geholpen door haar overdadig advertentiebudget, er alles aan doen om de groene ideeën weg te zetten als onbetaalbare luchtfietserij. Het is aan het groene keurkorps, met Meyrem Almaci en Kristof Calvo voorop, om die aanvallen keer op keer te pareren. Om inhoudelijk overeind te blijven. Want nu is het ‘voor echt’: een underdog kan zich nog enige vaagheid veroorloven, de grote uitdager niet. Dan dreigt een geloofwaardigheidsprobleem te ontstaan. Misschien niet bij de trouwe volgers, maar wel onder de twijfelende kiezers bij sp.a en op de linkerflank van CD&V en Open Vld. Het zijn deze kiezers die voor Groen straks het verschil zullen maken tussen een klinkende overwinning en een overwinningsnederlaag – winst in het stemhokje die vervolgens niet omgezet kan worden in echte machtsdeelname.

De kwetsbaarheid van Groen werd vorig weekend alvast duidelijk. Een artikel uit Het Laatste Nieuws waarin beschreven werd hoe de partij ook bijvoorbeeld dure wijn- en boekencollecties wil opnemen in haar rijkentaks, werd op sociale media genadeloos uitvergroot door de N-VA en Open Vld als nieuwe ‘wijn- en boekentaksen’. De Groen-top gaf lang niet thuis. Pas vanochtend reageerde Almaci in een verhit radiodebat met De Wever: “Ik ben de lastercampagne stilaan beu.” Niet het sterkste argument.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden