Vrijdag 02/12/2022

ColumnDe schaal van Mulders

Ghosten en red flags, swipen en friendzonen. Soms denk ik met weemoed terug aan de tijd waarin de liefde nog Nederlands kende

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen. Instagram: jpmulders

Jean-Paul Mulders

“Jij schrijft graag over de liefde, hè”, zei me ooit een oudere collega in frituur Tenderly. Van tussen zijn tanden piepte een garnaal uit zijn garnaalkroket. Ik was nog groen achter de oren, hij gepokt en gemazeld door jaren ervaring. Aan zijn zuinige toon merkte ik dat hij schrijven over liefde minderwaardig vond. Hij stond daarboven, met zijn afbetaalde huis en zijn huwelijk van schokvast beton. Hij publiceerde ernstige interviews, waarin politici nooit het achterste van hun tong lieten zien.

In die dagen werd een liedje van De Mens veel gedraaid op de radio: ‘Val niet in liefde / het doet te veel pijn / Het is zoveel beter / niet in liefde te zijn’. Ook ik kwam er van lieverlede achter dat de liefde een landmijn kan zijn. In plaats van je hart te verliezen, is het soms wijzer om groenten te wokken of met een metaaldetector over akkers te dwalen op mistige ochtenden. Met wat geluk vind je dan een munt uit het Romeinse tijdperk of een gesp van een soldaat van Napoleon.

Hoewel ik minder enthousiast over hartstocht ben geworden, blijf ik de avonturen van anderen wel op de voet volgen. Soms geef ik raad bij hun smachten en kronkelen. “Ik heb een probleem”, laat een vriendin mij weten. Ik heb al zo’n vermoeden dat het niet aan de nokken­as van haar auto zal zijn.

Volgende week heeft ze een derde date met een kerel die ze op Bumble leerde kennen. Volgens haar maakt hij kans op een Nobelprijs, maar ze ziet de red flags al wapperen in de verte. “De tweede keer dat we elkaar ontmoetten, wilde hij samen met mij een maatpak gaan passen. In zijn living staat een grote foto van zichzelf. En plastieken planten.”

“Plastieken planten zijn onvergeeflijk”, beaam ik. “Dat en een salontafel met een boek van Pieter Aspe. Run like hell, zou ik zeggen. En gooi die app van je telefoon. We vinden maar zelden iets door het te zoeken.”

Ze glimlacht om mijn ­advies, dat even romantisch is als hopeloos voorbij­gestreefd.

“Maar hoe krijg ik hem in de friend zone zonder hem te kwetsen?”, wil ze weten. “Ik ben niet het type dat ­mensen gaat ghosten.”

Ghosten en red flags, ­swipen en friendzonen. Soms denk ik met weemoed terug aan de tijd waarin de liefde nog Nederlands kende. ­Onlangs hoorde ik over soft ghosting: je verdwijnt niet van de planeet, maar beantwoordt de vraag om iets te gaan drinken met de lauwheid van een opgestoken duimpje. De vraag is of dat minder pijnlijk is.

Maar wat de collega ­betreft van de politieke interviews: onlangs hoorde ik dat hij jarenlang een verzengende affaire had met iemand op het werk. Het kostte hem bijna zijn job en zijn huwelijk. Tragisch, maar toch moest ik grinniken.

Blijkbaar had hij, in frituur Tenderly, ook niet het achterste van zijn tong laten zien.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234