Dinsdag 19/11/2019

Opinie

Gekleurd talent op de vlucht

Khalid El Jafoufi. Beeld rv

Khalid El Jafoufi is voorzitter van studentenvereniging Mahara en rechtenstudent aan de Universiteit Antwerpen.

Een week geleden hielden we met onze studentenvereniging een inleefreis naar Londen. Wie Londen zegt, zegt in een adem ook: ondernemen. Zo bezochten we Canary Wharf, het financieel hart van Londen dat ook wel gekend staat als het zakencentrum van de wereld. ‘Talents and brains’ uit allerlei sectoren en met allerlei achtergronden vinden er probleemloos hun weg. Ook voor moslims is het er aangenaam werken. Nagenoeg elk gebouw heeft een halalrestaurant, een bibliotheek met een specifieke aandacht voor taal en cultuur en een gebedsruimte voor álle gelovige werknemers.

De manier waarop het concurrentiële en gejaagde Londen omgaat met diversiteit en pluralisme op de werkvloer was een enorme verademing. Het contrast met de verstikkende xenofobie in Vlaanderen kon niet groter zijn. Wie bij ons met een vreemde naam solliciteert, heeft het meestal al bijzonder hard te verduren, laat staan wanneer de sollicitant ook nog het nodige respect verwacht voor zijn of haar identiteit en de bijbehorende levensbeschouwelijke behoeften.

Een problematische arbeidscultuur die volledig te wijten is aan ons politieke angstklimaat van exclusief burgerschap en jarenlange assimilatiebeleid. Het catastrofale gevolg laat zich harder dan ooit optekenen: steeds meer hoogopgeleide Belgen met buitenlandse roots denken aan een uitwijkplan (DM 17/2). Dat het daarbij vaak om hoogopgeleide experts gaat die in ons land geboren en getogen zijn maakt het nieuws des te bedroevender. In hoogopgeleide kringen kent zowat iedere Belg met Marokkaanse of Turkse roots wel iemand die met zijn of haar talent het ruime sop koos.

Een realiteit waar zelfs de N-VA als de dood voor is. Daar waar Theo Francken (N-VA) in zijn pre-electorale campagneboekje ‘België, land zonder grens’ nog de hoop koesterde om arbeids- en kennismigranten sneller en beter aan te trekken en te begeleiden, heeft hij met zijn beleid vooral het tegendeel bewerkstelligd. Door de zogenaamde ‘passieve’ migratiekanalen zoals ‘asiel, regularisatie en gezinshereniging’ stelselmatig droog te leggen heeft Theo Francken gewild of ongewild een verrottingsstrategie in de hand gewerkt die elke positieve kant van het migratieverhaal volledig heeft ondermijnd.

Tweederangsbugerschap

Ufuk Demirsoy, op en top Beringenaar en zelfstandig ondernemer getuigde in deze krant over zijn ‘plan B’ om eventueel uit België te vertrekken. Hij maakt zich net als veel anderen grote zorgen over een pensioen als zelfstandige, maar vooral over het beangstigende politieke klimaat jegens moslims en ‘vreemdelingen’. Dat hij het in Ankara, de geboortestad van zijn vader, ook niet makkelijk zal hebben overweegt hij er zelfs gewoon bij te nemen. De drang naar volwaardig burgerschap overstijgt kennelijk de rekenkundige afweging van ’s lands politieke (in)stabiliteit en haar beperktere sociale en economische voordelen.

Dat het diep gewortelde gevoel van ‘tweederangsburgerschap’ geen proeve is van een of ander zelfgenoegzaam slachtofferschap, maar veeleer blijk geeft van bittere realiteitszin is met de nieuwe vreemdelingenwet van Francken wederom glashelder gemaakt. Wie weet helpt de nieuwe wet Ufuk Demirsoy spoedig uit zijn dilemma. Het zal afhangen van het aantal onbetaalde verkeersboetes die de zelfstandige koerier onder zijn naam heeft staan.

Met onze vereniging koesteren we de ambitie om van studenten bekwame experts te helpen maken, die rijp zijn om zich te smijten op onze arbeidsmarkt. Het zou zonde zijn om de talenten waarin we jarenlang hebben geïnvesteerd, in een vingerknip aan onze neus te laten voorbijgaan. Als ik Theo Francken mag geloven wil ook hij niets liever dan dat die mensen hier werken om zo actief bij te dragen aan onze sociale welvaartsstaat. Is het dan eigenlijk nog verantwoord om in tijden van globalisering en digitalisering, waarin hoogopgeleiden sowieso sneller verkassen naar landen waar hun talenten het beste kunnen gedijen, nog wat extra duwtjes in de rug te geven? 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234