Vrijdag 23/04/2021
Walter Zinzen. Beeld DM
Walter Zinzen.Beeld DM

ColumnWalter Zinzen

Gek toch, Vlaanderen is het enige gewest ter wereld dat zijn hoofdstad buiten zijn eigen grenzen heeft

Oud-journalist Walter Zinzen overschouwt de politieke actualiteit. Hij doet dat afwisselend met Alain Gerlache en Siegfried Bracke.

De Belgische regering vraagt haar medeburgers om mee na te denken over de vernieuwing van het Belgisch huishouden. Daar wil ik graag een bijdrage toe leveren. Omdat iedere staatshervorming staat of valt met het statuut voor Brussel, ligt het voor de hand daarmee te beginnen.

Ons geliefd Brussel is een bestuurlijk wangedrocht dat het resultaat is van Belgo-Belgische compromissen die de boel nodeloos ingewikkeld maken.

Daarom een oproep tot alle politici in noord en zuid om eindelijk eens naar Brussel te kijken zoals het werkelijk is. Het Brussel van 2021 lijkt in niets meer op het Brussel van 1960.

Het Vlaams-vijandige Franstalige Brussel van toen is geëvolueerd tot een stad van alleen maar minderheden.

Ook de Franstaligen zijn een minderheid, de grootste weliswaar, maar een minderheid.

De jongste Taalbarometer van de Vrije Universiteit Brussel toont aan dat nog maar 33 procent van de Brusselaars uit een eentalig Franstalig gezin komt. Ooit was dat 56 procent.

Volgens officiële cijfers van de Vlaamse gemeenschap is meer dan 70 procent van de 1,2 miljoen Brusselaars van buitenlandse afkomst. Ze spreken allen samen geen 2 maar 104 talen. De meerderheid van deze hoofdstedelingen voelt zich in de eerste plaats Brusselaar, niet Vlaming, Waal, Fransman of Roemeen. De groep Brusselaars die het Nederlands als thuistaal hanteert, slinkt voortdurend. Ook dat meldt de Taalbarometer.

Die kleine groep heeft wel recht op de helft van de ministerposten in de Brusselse regering. De andere helft is voor de Franstaligen. De 102 overige taalgroepen vallen uit de boot, ook als het over mensen gaat met de Belgische nationaliteit.

Hoe kun je dat vanuit democratisch oogpunt nog verdedigen? Ja ja, ik ken het antwoord. Die Brusselse regeling is het spiegelbeeld van de federale regering , waar de ministerposten eveneens gelijk zijn verdeeld tussen Frans- en Nederlandstaligen. Op federaal niveau hebben de Vlamingen hun meerderheid niet verzilverd, in ruil moesten de Franstaligen hetzelfde doen op Brussels niveau. Dat was toen (1989). In hoe ver beantwoordt die regeling nog aan de demografische situatie van vandaag (2021)? Zouden we de samenstelling van het Brussels Parlement en de Brusselse regering niet beter over laten aan de Brusselse kiezer, die zijn/haar vertegenwoordigers verkiest op eentalige, tweetalige , of vijftalige lijsten? Zou dat geen betere afspiegeling opleveren van de reëel existerende Brusselse samenleving? Het confederaal evenwicht op nationaal niveau hoeft daarom toch niet losgelaten te worden? Vooral niet als Brussel tegelijkertijd verlost wordt van de voogdij van de gemeenschappen, zoals Paul Magnette (PS) heeft voorgesteld. (Onderwijs bijvoorbeeld wordt geregeld door de Vlaamse en Franstalige gemeenschappen. Brussel, een gewest, is onbevoegd).

Als de gemeenschappen worden afgeschaft en hun bevoegdheden overgedragen aan de gewesten, betekent dat alvast een vereenvoudiging op velerlei gebied. Aan Franstalige kant verdwijnen dan de Franse gemeenschapsregering en dito parlement. (Aan Vlaamse kant is dat al gebeurd). Brussel wordt bevrijd van de drie gemeenschapscommissies die nu de Brusselse autonomie ondermijnen.

Vergeten we ook niet dat twee van onze negen ministers van Volksgezondheid in de Brusselse regering zitten , voor iedere gemeenschap één. Twee ministers voor één miljoen mensen, kan het nog kafkaiaanser?

Natuurlijk, Brussel is ook een driedubbele hoofdstad: van Vlaanderen, België en Europa. Gek toch, Vlaanderen is het enige gewest ter wereld dat zijn hoofdstad buiten zijn eigen grenzen heeft. Dat Magritte dat niet heeft mogen mee maken. Maar Brussel is te klein en een deel van zijn bevolking te arm om alle nieuwe bevoegdheden te financieren. Vlaanderen en Wallonië zullen dus een band met het hoofdstedelijk gewest moeten behouden. Het gevaar dat het Nederlandstalig onderwijs in handen komt van fanatieke franskiljons is uitgesloten als er goede afspraken worden gemaakt. Die maken goede vrienden. Een belediging voor Vlaanderen zoals diehard flaminganten à la Maddens beweren? Wel neen, een erkenning van de Brusselse identiteit. Mede daarom moet Brussel een gewest à part entière worden met een eenvoudige en transparante structuur. De negentien gemeenten en de zes politiezones moeten gefuseerd worden. Uiteraard.

Alle bevoegdheden komen terecht bij één parlement en één regering, die tegelijk één schepencollege en één gemeenteraad met één politiezone zijn.

Het is de eenvoud zelve , maar wel heel on-Belgisch…

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234