Vrijdag 18/10/2019
Geert Hoste.

Brief van Jules

Geert Hoste, jij bent meer dan de simpele flauwe plezante waarvoor je vaak wordt versleten

Jules Hanot steekt elke week een schermgezicht een hart onder de riem (of een dolk in het hart).

Geachte heer Hoste, beste Geert,

Het leek wel alsof dit land in een toestand van nationale rouw verkeerde toen bekend raakte dat je verstek zou geven op nieuwjaarsdag. Het bericht van je prepensioen sloeg in als een bom en was Vlaams voorpaginanieuws dat moeiteloos de internationale actualiteit in de schaduw stelde.

Even dacht ik dat het maar om te lachen was en dat je vooral de belangstelling voor je nieuwe show probeerde aan te zwengelen. Maar het bleek bittere ernst. Geert Hoste zwijgt. Voor het eerst in 25 jaar. Een beslissing met ingrijpende gevolgen op het verloop van 'Nieuwjaar bij de mama'. Die traditionele familiedag, waarop het jonge grut in ruil voor een billijke vergoeding braaf een op school voorgekauwde brief debiteert en de grote mensen bij een rijkelijk overgoten feestmaaltijd even hun meningsverschillen begraven. Na het dessert liep jij steevast langs als een gast die zichzelf had uitgenodigd en bij wiens aanwezigheid allang geen vragen meer werden gesteld.

Persoonlijk ben ik nooit een echte fan geweest, waardoor de melding dat je dit keer niet zou opdagen eerder een opluchting dan een domper op de feestvreugde betekende. Ik was je immers al een tijdje beu en trotseerde je voorspelbare humor enkel als zoenoffer voor de plotse opstoot van familiale verbondenheid. Moet kunnen, ééns per jaar. Bovendien keek ik toch vooral voor de gezichten van de vaderlandse notabelen die, de speurende camera ter wille, in een minzame plooi werden gelegd telkens als ze door jou op een plaagstootje werden getrakteerd. Hunkerend naar een beetje aandacht van de meester en glimmend van valse bescheidenheid bij een portie masochistische zelfbevestiging.

Met dat spelletje van slaan en zalven had je ze allemaal in je zak, Geert. De hele Vlaamse beau monde at uit de hand van de nationale hofnar die magistraal de perceptie dirigeerde en zo de populariteitspolls manipuleerde. Wie door jou werd doodgezwegen, was immers niet belangrijk genoeg. Op slag tot een deerniswekkende loser gedegradeerd en naar huis gestuurd met de boodschap dat hij volgend jaar maar wat beter zijn best moest doen.

King of Comedy

Dat ik me met die show naast de show meer amuseerde dan met je melige en stilaan belegen moppen, doet evenwel niets af aan mijn onversneden bewondering voor de ongekroonde King of Comedy. Een bulderend kijkcijferkanon met als handelsmerk halfslachtige humor die een beetje jeukt maar zelden snijdt. Een vleesgeworden Belgisch compromis dat ooit door CNN werd gevraagd om 's lands even ingewikkelde als absurde staatsstructuur aan de wereld te verklaren. 

Gekoesterd door het establishment en door hen verheven tot een onaantastbaar instituut dat de gezagsdragers op simpel verzoek liet opdraven om in frituur of café mee zijn nieuwste show te promoten. Op handen gedragen door miljoenen fans en daarom veel meer dan de simpele flauwe plezante waarvoor hij door zijn tegenstanders vaak wordt versleten.

Onlangs hoorde ik nog je chronisch ongelukkige opvolger Stijn Meuris op de radio orakelen dat hij je maar een softie vindt en dat hij zich - ik citeer - "mateloos ergert aan die vent in driedelig pak zonder duidelijke boodschap". Toch benieuwd hoe hij het er met zijn Tirade van afbrengt. Het doet me zelfs pijn dat sommige van je comedycollega's het bon ton vinden om zich laatdunkend over je uit te laten en daarbij gemakshalve vergeten dat jij het pad van de lach voor hen hebt geëffend.

Jaloezie is nu eenmaal des mensen, moet je maar denken. Door de mangel gehaald in De ideale wereld waarin Otto-Jan Ham aan bejaarde rusthuisbewoners je oeuvre voorlas. Magistraal gepersifleerd door Guga Baúl in Tegen de sterren op en als de opdringerige 'Heert Goste' te kijk gezet in een Kiekeboe-album. Ik moet bekennen dat ik er soms harder mee moest lachen dan met je optredens.

Keizer

Gelukkig weet ik dat jij daar boven staat. Hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind en een kwarteeuw succes kan wel tegen een stootje. Zelf hou ik meer van de venijnige weerhaken en pertinente meningen van pakweg Michael Van Peel, Youp van 't Hek en de grote Hans Teeuwen. Maar laat dat vooral de pret niet drukken. Over smaken en humor valt nu eenmaal niet te twisten en de keizer moet - zelfs al heeft hij weinig kleren aan - krijgen wat de keizer toekomt. 

Daarom is de laatste brief voor het kerstreces voor jou, Geert. Uit oprecht respect voor de indrukwekkende carrière van een Brugse selfmade man die als 18-jarige mimespeler op straat begon om zijn rechtenstudie te financieren. In plaats van aan de balie op het podium beland, om daar als gewiekst zakenman en perfectionistisch werkpaard uit te groeien tot een welgestelde groothandelaar in vrijblijvende humor die van niemand nog lessen te leren heeft.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Vorig jaar zag ik je dankzij een vrijkaart live aan het werk in de Gentse Capitole tijdens Geert Hoste Jump. Ik voelde me er de vreemde eend in een overvolle bijt van schaterend volk dat met plezier wél betaald had . Toch keek ik vol bewondering toe hoe je hyperprofessioneel en met routineus gemak het publiek bespeelde.

Relativering

Je zult het je wellicht niet meer herinneren, maar ooit hebben we in een Gents restaurant samengezeten voor de verkiezing van de meest sexy politicus/politica van het jaar. Daar ontdekte ik een van nature geestig heerschap dat stukken scherper en pittiger was dan op het podium en ook nog eens gezegend bleek met het vermogen zichzelf en de hele wereld te relativeren.

Precies daarom vermoed ik dat je beslissing om te herbronnen door zelfkennis is ingegeven. Wie zichzelf niet langer grappig vindt, moet niet tot elke prijs proberen de anderen te amuseren. Al verdwijn je natuurlijk niet echt en zal ik je ongetwijfeld nog meer dan me lief is tegenkomen in talloze programma's waarin je je moppentrommel eindeloos mag recycleren.

Neem dus gerust je tijd. Voor het geld en de roem moet je het allang niet meer doen en een sabbatjaar heeft nog nooit iemand kwaad gedaan. Toch zullen de familie en ik je straks - een klein beetje - missen. Dit jaar hoeven er immers geen extra stoelen te worden bijgeschoven voor een kale man in onberispelijk maatpak die er, althans in gedachten, altijd bij zal horen als de ballen bij de kerstboom.

Daarom wens ik je nu al van harte een rustgevend, vrolijk en vooral gelukkig nieuwjaar.

Met hartelijke groeten,

je vriend Jules

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234