Donderdag 12/12/2019

Column

Geen hoofddoek bij de politie? Eerst maar eens die blinddoek afzetten

Yasmien Naciri is marketeer, student aan de UAntwerpen en voorzitter van de onafhankelijke hulporganisatie Amana. Haar wisselcolumn met Matthias Somers verschijnt wekelijks.

Hoofddoekendebat nummer 384 waaide afgelopen week over uit Nederland, waar het Amsterdamse politiekorps overweegt een hoofddoek toe te staan als deel van het uniform. De nieuwswaarde van een administratieve besogne schoot weer pijlsnel de lucht in, louter en alleen omdat het de hoofddoek betrof. Burgemeester Hans Bonte (sp.a) gaf aan er geen graten in te zien (quote: "Ik ben voor agentes in hoofddoek op straat"), waarop staatssecretaris Francken (N-VA) zich geen seconde inhield om als beleidsmaker onophoudelijk Twitter-oppositie te voeren tegen het idee.

Nadat hij zich eerder al op salafistische imams beriep om Moederdag Haram (verboden) te verklaren (oh the irony), bediende Francken zich dit keer met talloze foto’s van hoofddoekloze Marokkaanse agentes. De boodschap die de staatssecretaris met zijn tweets wilde overbrengen klonk min of meer zo: 'Hé, kijk eens aan, Marokkaanse agentes zónder hoofddoek zeg! Zonder hoofddoek, hé! Vanwaar dat absurde idee van de hoofddoek toe te laten bij de lokale politie?' Casussen waarbij de hoofddoek dan wel toegelaten werden, negeerde hij zonder pardon. Who cares, right?

Fatima en Youssef

Het blijft een raadsel waarom een staatssecretaris voor Asiel en Migratie zich steeds geroepen voelt om selectief een beroep te doen op irrelevante buitenlandse casussen om lokale burgers van zijn standpunt te overtuigen. Op zijn zachts gezegd ontgaat de meerwaarde hiervan mij in alle opzichten. Waarom blijven de bekommernissen en wensen van Fatima en Youssef steevast getoetst worden aan het geboorteland van hun grootouders? 

Het ironische aan dit debat is dat de Amsterdamse politie met haar voorstel net dat reële probleem wenste aan te pakken. Maar het is duidelijk dat Antwerpen noch Amsterdam ook maar in de buurt komen van de pluralistische cultuur in Ottawa of Londen. Los van het juridische alibi van ‘neutraliteit’ dat politici graag aanhalen, kent de maatschappelijke weerstand tegen ‘de hoofddoek’ en diversiteit in het algemeen, daarvoor te absurde proporties.

Zo was de neutraliteit van de Antwerpse politie ver zoek, toen vulgaire racistische gesprekken uit WhatsApp-groepen van het politiekorps in de media lekten. Ook het getwitter was toen iets minder gedisciplineerd. Ik vermoed dat velen niet goed beseffen dat neutraliteit geen synoniem is voor ‘hoofddoekloos door het leven gaan’, maar het juist gaat over het ‘neutraal’ handelen en behandeld worden.

Als het neutraliteitsargument voor politici schijnbaar het enige ‘onoverkomelijke’ struikelblok blijft, weerhoudt niets of niemand hen ervan om de dramatische diversiteitscijfers van de overheid op andere manieren op te krikken. Het recht legt ministers daarbij alvast geen obstakels in de weg. Helaas tonen de statistieken aan dat er jaar na jaar nauwelijks significante vooruitgang wordt geboekt. Het wordt daarom tijd dat beleidsmakers na al die tijd eindelijk eens hun blinddoek afzetten en voluit kiezen voor een échte weerspiegeling van de samenleving op de werkvloer. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234