Woensdag 23/10/2019
Marnix Peeters. Beeld Bob Van Mol

Column

Ga snel je volgende werkbeurs opsouperen, kabouter

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters (°1965) over vrijheid, vogels en zijn vrouw. 

Laatst stond er een artikel in De Morgen over het tanende succes van de Vlaamse film. Bij die krant zat een cultuur­bijlage waarin een Vlaamse cineast werd geïnterviewd over zijn nieuwste film.

Deze regisseur gelooft niet echt in verhalen, zei mijn vrouw, het artikel lezend. Zijn scenario’s zijn poëtische beschrijvingen van wat er onderliggend gebeurt, zegt hij. Hij beschrijft de subtekst, en dat vertaalt hij naar beelden.

Ah, zei ik.

Het verhaal is voor hem een excuus om op een ander niveau te communiceren, zei mijn vrouw. Interactie draait volgens hem trouwens niet om de woorden, maar om de stilte daartussen.

Oh, zei ik.

En hij is zeer blij dat de fans van Andrej Zvjagintsev zijn films zo appreciëren, zei mijn vrouw.

Geef maar aan Fikkie

Die twee zaken naast elkaar leggen is natuurlijk niet helemaal eerlijk, zei ik. Het interview gaat over contemplatieve, niet-narratieve arthouse­cinema, en daar zijn mensen nooit met hele bussen tegelijk naar gaan kijken. Ze kamperen geen 24 uur op de stoep als de nieuwe Zvjagintsev uitkomt, ’s ochtends op een Campingaz eieren bakkend. Maar het maakt de vraag wel scherp: filmen is duur, en hoeveel geld wil je investeren in een kunst waar steeds meer mensen van zeggen: geef maar aan Fikkie?

Een lastige kwestie, beaamde mijn vrouw vrolijk.

Natuurlijk zijn er veel te veel regisseurs die alleen maar auteurs­films willen draaien, zei ik, om er dan op een donker maar voornaam festival in Litouwen veel lof mee te oogsten. Dat heb je in het boekenvak ook. De eeuwige vraag wat voor een auteur het belangrijkst is – veel enthousiaste lezers, of goede recensies. Ja, het eerste natuurlijk. Recensies zijn maar mannetjes met meningen. Maar er zijn nog altijd veel schrijvers die vinden dat ‘veel enthousiaste lezers’ een heel slecht teken is. Hoe meer exemplaren er van je boek verspreid worden, hoe harder de waarde van het geschrevene vermindert, liep er laatst nog eentje hardop in de krant te ijlen. Ga snel je volgende werkbeurs opsouperen, kabouter, denk je dan toch.

Exact, zei mijn vrouw lachend, die een volgende De Morgen had gepakt – wij stapelen ze weleens een weekje op, en doen dan aan binge reading.

2017 was het jaar dat De Man van zijn voetstuk viel, staat hier, zei mijn vrouw. Wat een nonsens. Het was het jaar van de vitters en de klets­majoors. Van profilering en misplaatst triomfalisme. Van achterdocht en nijd. Van opjuinerij en mediatisering, waardoor er plots zogezegd heelder bevolkings­groepen van voetstukken vallen. Komaan. Hoe geringschattend. Doe eens wat beter je best.

Dát is het: doe je best. Probeer wat beleefder te zijn. Roep niet. Kijk niet zo kwaad. Balk niet de macho’s na wier gebalk je – terecht – zo verafschuwt. Verspil je tijd niet met je bombast. Leg je lat hoger. Voor jezélf. Loop niet te pruilen. Schrap je zelfmedelijden. Ga eens zitten. Bezin u. Dóé iets, in plaats van te drammen. Hélp mensen. Verwende, bedorven snobs!

‘Ga eens zitten’ is met voorsprong de beste, zei ik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234