Donderdag 24/09/2020
Mark Coenen.Beeld DM

ColumnDe gebeten hond

Er zit in mij een jukebox die elke ochtend automatisch start. Duw er een koffie in en er komt een liedje uit

Mark Coenen gaat op wandel met de week.            

Al zo lang als ik mij kan herinneren, word ik elke ochtend wakker met een liedje in mijn hoofd.

Als men mij na mijn dood opensnijdt, dan komen er muzieknoten uit gefladderd: zeker weten.

Soms staan de liedjes op repeat, soms zijn het oorwormen waar je een hele dag van loopt te balen omdat je ze niet uit je frontale hersenkwab krijgt: het is een mechanisme waar ik niets aan te zeggen heb.

Er zit in mij een jukebox die elke ochtend automatisch start.

Duw er een koffie in en er komt een liedje uit.

Ik durf het fenomeen niet te googelen, uit schrik om te leren dat dit een eerste aanzet is naar een knoert van een alzheimer: muziek is het laatste wat deze mensen zich herinneren voor het licht helemaal dooft.

Bij mij is het het eerste.

Deze week zoemde ‘Dag zonder schoenen’ van de geweldige Wannes Cappelle en Het Zesde Metaal een paar dagen door mijn inwendige boxen: laat mij maar doen, laat mij maar zijn, dag zonder schoenen.

Het klopt als een bus, alleen is het geen dag, maar zijn het dagen.

Beeld BELGAIMAGE

De enige schoenen die ik hier draag, zijn de click­schoenen voor op mijn stalen ros, waarmee ik onvervaard in alle vroegte een koffie ga drinken op de terrasjes in de buurt.

Meewarig kijken de ouwelijke ochtendtypes mij aan: wie is er nu zo gek om op dit uur, met deze hitte, in zo’n malle spannende broek de bergen op te rijden op zoek naar een kom koffie?

Kranten vol kommer en kwel, koffie die op stroop lijkt, maar die zo straf is dat je er ongewild je ogen van open­spert, terwijl je maag zich omkeert van ellende: bommetje, hoor.

Zelfs voor achten is het gezellig druk, met mondmaskers op één oor.

Alleen maar mannen: de rolverdeling dateert hier uit de twaalfde eeuw en die stipuleert dat de vrouwen des ochtends het huishouden doen en de mannen gaan peroreren in de pasticceria’s, bij het nuttigen van een cholesterolverhogend en mierzoet ontbijt, bestaande uit een koek met crème of confituur.

Ik ben er zeker van dat met de doppio espresso van Café Belli in Amandola (dat dit jaar 110 jaar bestaat) mijn leven elke dag een jaar verlengd wordt.

Bitter in de mond maakt het hart gezond.

Net zoals de temperatuur stijgt elke dag onze verbazing over het thuisfront: achtergelaten kinderen melden tropisch ongemak en veldslagen op stranden. Het is zweten geblazen in Belgenland, ook voor de democratie, zo blijkt. De rollen zijn omgekeerd: al zo lang als ik mij kan herinneren was Italië het zieke aapje van Europa, nu zijn wij het. Het is dat ze ons hier kennen, maar als je laat horen dat je van België komt, gaan de handen voor de mond: we horen van vakantiegangers die vriendelijk gevraagd zijn om niet naar Le Marche te komen, omdat we vieze kiemen meebrengen die hier al een paar maanden weg zijn.

Deze week: 5 besmettingen op 1,2 miljoen mensen.

Laat ze maar doen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234