Zondag 20/10/2019

Opinie

Er wordt veel geld verdiend op miserie. Héél veel geld

Beeld thinkstock

John Crombez is voorzitter van sp.a.

Het leven zoals het is in Vlaanderen, begin 2017, ergens in Bevergem. Hij is 51 en arbeider, zij is 50 en poetsvrouw. Getrouwd en trotse ouders. Ze huren een woning, een auto hebben ze niet. Elke dag hard werken is hun deel. Ze hebben het niet breed. Er is geen overschot maar klagen doen ze niet. Tot de facturen zich plots opstapelden en ze die ene factuur van het ziekenhuis in hun brievenbus vonden die ze niet meteen konden betalen. Toen begon de miserie. Het bedrag? 44,96 euro om precies te zijn. 

Hoezo, toen begon de miserie? Nog geen 45 euro, dat is nu toch niet onoverkomelijk? Vergis u niet: voor vele gezinnen in Vlaanderen is het dat wel als ze door één tegenslag (woningbrand, ongeluk of faillissement) in de miserie worden geduwd door wat ik de ‘miserie-industrie’ noem. Want het gezin uit Bevergem heeft door die ene achterstallige factuur vandaag een totale schuld opgebouwd van maar liefst 3.117,98 euro. Door hard te werken en te wroeten, door elke cent om te draaien, lukte het om in de 6 jaar die volgden 2.530 euro terug te betalen. Maar de finish zien ze nog niet. Vandaag is er nog altijd een openstaande schuld van 660 euro.

John Crombez. Beeld Tim Dirven

Van bijna 45 euro naar meer dan 3.000 euro omdat je één rekening niet meteen kunt betalen. Helaas is enkel de woonplaats uit het voorbeeld fictief. Het koppel bestaat echt, de rekening ook. En dit koppel is lang niet het enige voorbeeld. Met 350.000 zijn ze intussen, de Belgen die door tegenslag in het drijfzand van de miserie-industrie verst(r)ikt raakten door één tegenslag. Het resultaat is dat deze gezinnen tot wel 70 (!) keer hun oorspronkelijke ziekenhuisrekening moeten terugbetalen. Er wordt dus veel geld verdiend op miserie. Héél veel geld. Intussen gaat het zelfs om een totaalbedrag van maar liefst 1,8 miljard euro. 

Maar mensen moeten hun schuld toch betalen? Dat klopt, maar in de overgrote meerderheid van de gevallen gaat het om spookkosten. Spookkosten gecreëerd door ellendig lange en vooral slecht uitgevoerde procedures. Het is een eindeloze carrousel van gerechtsdeurwaarders, incassobureaus en advocaten die telkens opnieuw aankloppen.

Vergis u niet: dat gezin in Bevergem is niet de enige verliezer in dit verhaal. Dat zijn ook u en ik. Wij, de samenleving. Want we verliezen allemaal als een overheid kosten opstapelt die ze niet of nooit recupereert en op die manier een hele industrie in stand houdt die niemand vooruit helpt. We verliezen allemaal als ons gerecht, de fiscus en last but not least onze sociale zekerheidsinstanties tijd en energie moeten steken in een zaak die uiteindelijk alleen de miserie-industrie dient. En hoe langer het duurt, hoe meer geld die industrie opstrijkt en niet de schuldeisers zelf. Want hoe gek het ook klinkt, het ziekenhuis van Bevergem staat als laatste in de rij en heeft tot vandaag nog geen cent gezien.

Zo kom je maar tot één conclusie: het kost ons alleen maar handenvol geld. Mijn voorstel is dan ook om éénmalig die spookkosten tot 2015 kwijt te schelden. Anders gezegd: als je de oorspronkelijke rekening betaald hebt, heb je je schuld ingelost en worden alle spookkosten kwijtgescholden. Punt. Tegelijk maken we de weg vrij voor een nieuw incassosyteem dat de schuldsneeuwbal stopt voor die begint te rollen. Want wat heb je eraan als je in maand x je schuld aflost voor schuldeiser A, als enkele dagen later schuldeiser B aan de deur staat. Door meteen alle schuldeisers te betrekken en een plan te maken voor afbetaling van het geheel vermijd je een wirwar van aparte procedures met elk torenhoge kosten en nieuwe schulden.

Ik ben ervan overtuigd dat zo’n schuldverlichting veel alleenstaanden, jonge creatievelingen, zelfstandigen en gezinnen een nieuwe kans zal geven na een tegenslag. In 2008 is er geen seconde getwijfeld om de grootbanken, die letterlijk speelden met ons geld, te redden van de ondergang. Maar liefst 20 miljard heeft dit ons - opnieuw u en ik - gekost. Terwijl een eenmalige kwijtschelding van een schuld gecreëerd door de miserie-industrie onze samenleving zo veel leed én zo veel geld kan doen besparen. En als we het doen voor banken, waarom doen we dat dan niet voor mensen?  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234