Donderdag 18/07/2019

Opinie

Er stond niet één halve Belg op het veld. Spelers van Marokkaanse origine waren nu helemaal 'eigen volk'

Hugo Camps. Beeld Stephan Vanfleteren

Dissidentie mag ook, onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

The day after… Donald Trump was in het land om Angela Merkel nog eens te schofferen en de NAVO op scherp te zetten. Niemand hoorde het. Het Belgische volk was nog niet op aarde teruggekeerd na de wekenlange hemelvaart van de Rode Duivels. De Vlaamse feestdag hielp ook niet: bombarie in de leegte.

De ochtend voor de match worstelde dokter Sanne nog met een verscheurende keuze. Zou ze in gezelschap van haar ziekenhuiscollega’s in Brugge naar de wedstrijd kijken of de meer studentikoze ambiance van studenten in Gent opzoeken? Het werd dubben. Het WK-verhaal van de Rode Duivels verabsoluteerde zelfs stemmingen en vriendenkringen. Vrouwelijke voetbalfans waren zo mogelijk nog ostentatiever in hun aanhankelijkheid. Het nationale voetbalteam leende zich ook het hele toernooi voor een knuffelparty. Er was liefde gevallen over Chadli en Hazard, Carrasco en Meunier. Vincent Kompany werd de grootste verzamelaar van vlinderkusjes.

Tricolore tenoren met vreemde roots deelden ongeremd in de nationale omhelzing. Er stond niet één halve Belg op het veld. Spelers van Marokkaanse origine waren nu helemaal 'eigen volk' geworden en werden als dusdanig gevierd. Fellaini en Witsel, Dembélé en Januzaj hadden een roedel familie voor het uitkiezen. Alle 23 geselecteerden waren volbloed van bij ons. Rijkelijk laat misschien, maar toch.

Idem dito voor bondscoach Roberto Mártinez. De Catalaan van het gezelschap was Belgischer dan oude adel. In Moskou, Sotsji en Sint-Petersburg werd het koninkrijk voltooid zonder dissidentie. Geen spoor van multiculturele animositeit of kliekjesvorming. De eenvormigheid van de groep leek wel sacramenteel.

Tous ensemble.

De Rode Duivels werden door de internationale buitenwacht bejubeld als een modelelftal. Het mooiste spel, de beste keeper, tactisch gedisciplineerd en vol op de aanval. Na de Hollandse school in de vorige eeuw was er nu de Belgische school als richtsnoer voor modern voetbal in de omschakeling. Dat het Belgische team de Goddelijke Kanaries van Brazilië uitschakelde, deed niemand nog vreemd opkijken. Voor internationale waarnemers en publieke opinies stond het vast: de Rode Duivels worden wereldkampioen. Zo dachten Hazard en De Bruyne er ook over. Overigens was Eden Hazard veruit de beste voetballer van het toernooi. Hij drukte Messi en Ronaldo in de schaduw van zijn magische dribbelvoetjes.

De 27-jarige nummer 10 had het hele land aan zijn voeten. Premier Charles Michel was naar 'Hazard Village' in Braine-le-Comte afgezakt om de wedstrijd op een groot scherm te volgen. Ook hij al even uitgelaten als zijn burgers. Tot het doelpunt van Les Bleus viel op corner. Toen werd het stil.

Er was geen excuus voor de uitschakeling. De Rode Duivels speelden onder hun niveau tegen de sterke Fransen die het cynisme niet schuwden. Sommigen hadden het over antivoetbal, maar dat was het niet. De Fransen speelden compact en defensief en verdienden de overwinning.

De klap was hard, maar degradeerde de Rode Duivels niet tot geslagen honden. Trots bleef het houvast. Trots over het mooie spel en over de onuitputtelijke strijdlust.

De duizenden fans die zich op wedstrijddagen verzamelden op pleinen in dorpen en steden waar ze hun rotsvast geloof in het succes van de Duivels celebreerden, hadden meer last van teleurstelling. Sommigen toonden oprecht verdriet, anderen werden opgezogen in een opkomende blues. Ook zij waren nog steeds trots op de jongens, maar pleinen en straten bleven leeg, een portie zwerfvuil niet te na gesproken. Als een kerkhof van niet-ingeloste verwachtingen lagen ze daar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden