Woensdag 23/10/2019
Bart Eeckhout. Beeld rv

Standpunt

Er staat amper een partijleider op met voldoende gezag

Bart Eeckhout is hoofdredacteur van De Morgen.

“Men moet niet hopen om te ondernemen, noch slagen om vol te houden.” De informateurs Johan Vande Lanotte en Didier Reynders mogen dan wel het naar graaf Egmont genoemde paleis als uitvalsbasis nemen, de geciteerde woorden van Willem van Oranje lijken meer van toepassing op hun missie. Noch met Egmont (onthoofd op de Brusselse Grote Markt), noch met Willem (doodgeschoten) liep het goed af, maar dit grotendeels terzijde.

Het informateursduo schijnt de moed nog niet te willen laten zakken. Het idee lijkt te zijn dat de situatie eerst nog een maandje ernstiger moet worden. Het zou nog altijd uiteindelijk een succesvolle strategie kunnen zijn. Er is ook geen andere strategie.

Toch lijkt het nog een kwestie van tijd vooraleer iemand, zoals in die befaamde Monty Python-sketch, tegen de informateurs zegt dat de papegaai in het kooitje echt wel dood is. Een regering met PS en N-VA? I’ll tell you what’s wrong with it. It’s bloody dead.

John Cleese

Is de poging om een coalitie te smeden met N-VA en PS zo dood als de Norwegian blue parrot in de kooi van John Cleese? Te denken valt van wel. Alternatieven dan? Die zijn zeker mogelijk, maar ze zijn nog minder vanzelfsprekend, met ofwel een minderheid in Vlaanderen ofwel in Franstalig België.

Zeker is wel dat de radicalisering aan de stembus zich ook in de partijhoofdkwartieren doorzet. Opgejut door de PTB proberen Ecolo en PS-prins Paul Magnette om ter felst te roepen dat ze niet met N-VA willen praten. Er moet een progressieve hemel bestaan waar je daar bonuspunten voor krijgt, maar een progressief regeerprogramma komt zo geen stap dichterbij.

Lees ook:

PS-kopstuk houdt de deur dicht voor N-VA: wat na het njet van Magnette?

Omgekeerd duwt N-VA het VB als een politiek schild voor zich uit. Bart De Wever blijft radicaal-rechts maar uitnodigen voor praatsessies, enkel om de andere Vlaamse partijen onder druk te houden: ‘Let op of we doen een ongeluk.’

Dat was de situatie twee maanden geleden. Het is de situatie vandaag.

Risico op smadelijke nederlaag

Om die impasse te doorbreken, is niet alleen tijd nodig. Meer nog ontbreekt het aan staatsraison, aan de wil om de eigen ideologische loopgraaf te verlaten voor een algemener belang. “Wie het risico niet durft te lopen om verkiezingen te verliezen, verdient het niet ze te winnen”, stelt Johan Vande Lanotte terecht. Wijze woorden, al is Vande Lanotte wel erg deskundig ter zake: zijn partij verloor alle verkiezingen sinds 2004.

De voorbije stembusgang is voor alle partijen, behalve de radicale, traumatiserend afgelopen. Intern klinkt overal de vraag waarom opnieuw risico op een smadelijke nederlaag te lopen.

Dat blijft het cruciale probleem van deze regeringsvorming. Gebrek aan gezag. Nog altijd staat er amper een partijleider overeind met voldoende gezag om het risico op een ongemakkelijke regeringsdeelname te nemen. En er zijn geen gemakkelijke regeringsdeelnames meer in dit land. De laatste kans daartoe is verprutst door de regering-Michel I.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234