Dinsdag 31/01/2023

ColumnJohn John & Missy

‘Er is weinig in dit land dat zo gesmeerd loopt als een concert van #LikeMe’

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is journalist en oud-hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (12) en Missy (9).

Bart Eeckhout

Missy stoot je aan. Ze sist: “Papa, niet zo luid. Iedereen hoort je.” De moeder die met haar dochter naast je staat moet erom lachen. Daar staan jullie dan te luisteren naar een dj die ‘Waterval’ van K3 speelt, in afwachting van de komst van de bende van #LikeMe. Je bijt op je lip en mompelt binnensmonds dat onze liefde een waterval is, een waterval, hey yé. O yé.

Je ingetoomde enthousiasme verbetert het humeur van je dochter niet. Dolblij was ze nochtans toen je haar die ochtend je plan ontvouwde: met zijn tweetjes naar een liveconcert van #LikeMe. Terwijl jij ouderwets de boterhammen smeerde, zette zij ter voorbereiding nog eens de Spotify-lijst van haar favoriete band op. Tot op de derde rij zijn jullie geraakt op het festivalplein, maar ook hier dreigt ze weinig of niets te zien. “Je kan kijken op het reuzescherm”, probeer je. Een nieuwe bliksemschicht vertrekt uit haar ogen. “Dan was ik beter thuisgebleven.”

Wanneer met ‘Porselein’ het eerste nummer van de show losbarst, til je haar op de schouders. Ze is groot en zwaar geworden, maar het plots hervonden geluksgevoel maakt haar vederlicht. Haar helden, of liever: heldinnen, staan er echt. Ze zingen echt. En Missy zingt mee. “Toe dan breek me / verscheur me / laat geen spaander van me heel / kom op sla dan / raak me/ zet het mes maar op mijn keel.” “Mijn lievelingsliedje”, schreeuwt Missy vanuit de hoogte in je oor. Je nek kraakt en je zegt: “Nog eentje en dan laat ik je weer neer.”

Er zijn goede redenen om sceptisch te kijken naar dit Ketnet-­muziekspektakel. De nogal eenvormige muziek komt uit een doosje, het toneellaagje dat over de act ligt, voelt gemaakt aan. Maar tegelijk is er weinig in dit land dat zo gesmeerd loopt als een concert van #LikeMe. Een plein vol kinderen, jonger dan je dochter, en pubers, ouder dan je dochter, gaat volledig op in de oude Vlaamse hits, met ‘Caro’ en ‘Emma’ als bereik­bare heldinnen en met ‘Vince’ als aanraakbare droomprins. Ze maken hartjes met hun vingers en houden bordjes met liefdesverklaringen op.

Je kijkt rond en leert bij, over een wereld die weldra ook bij jullie zal komen binnenwaaien. Zeker ‘Caro’ ofte Pommelien is een icoon voor pubermeisjes omdat ze open en geïnteresseerd haar eigen identiteit ontdekt. Ze is een beetje L, en beetje G, een beetje B, een beetje Q en een beetje H. Zonder dogma of slogan, maar ook zonder schaamte.

Wat jij, frisse vijftiger, op de trein naar huis meedraagt van deze zondagmiddag uit de duizend is een plein vol lachende jonge vrouwen die luid meezingen met ‘Ongewoon’, de hit van Pommelien over hoe ze een meisje kuste. En je moet denken aan je generatiegenoten, die op sociale media mopperen omdat ze de jeugd van tegenwoordig niet meer begrijpen. Je beseft dat ze nog veel zullen mogen kijven, en dat het geen enkel verschil zal maken.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234