Dinsdag 31/03/2020
Hugo Camps.Beeld DM

ColumnHugo Camps

Er is nieuw bloed nodig in de politiek. Stuur ons Bono

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

Koning Filip wordt alom geprezen voor zijn geduld en strategische behendigheid. Hij heeft een reputatie opgebouwd als crisismanager. Alle mislukte formatiepogingen worden op rekening van de politiek geschreven. Koning en burgers zijn slachtoffers.

Nu zijn Vlamingen erg bedreven in de slachtofferrol, maar dat schiet verder weinig op. En als de geboren baggeraar Kris Peeters nu ook bezwerende opiniestukken begint te schrijven, zitten we helemaal in fantoom strijdgewoel. Het land is uitgeleverd aan een betonmolen van meningen en strekkingen, maar tot cement komt het niet.

Daarom dit pleidooi voor tabula rasa. Kieper ze de verdomhoek in, de oude koppen en grijze maatpakken, we hebben nood aan een onbeschreven blad. Met de jezuïet Joachim Coens, de getatoeëerde schreeuwlelijk Georges-Louis Bouchez en de gebalde vuisten van De Wever en Magnette komen we niet meer rechtop. Er is nieuw bloed nodig, stuur ons Bono. De rockster heeft el enige ervaring als fluisteraar van Barack Obama en humanitair bewogen rolmodel. Hij mag het boeltje hier komen opruimen, nadat hij eerst zijn belastingschuld heeft ingelost en zijn brievenbusconstructies heeft opgedoekt. Dan kan hij à volonté geselen en kapittelen.

De huidige tenoren van de Wetstraat staan elk democratisch fundamentalisme in de weg. Ze zijn onverzoenbaar en bricoleren met los zand. Ze vervloeken elkaar en hangen vervolgens de treurwilg uit in sociale media. Dus kort en goed: ophoepelen, wegwezen! Het ancien regime is tot op de draad versleten.

De geijkte kanalen van de parlementaire democratie zitten potdicht. Sinds jaar en dag ondergaan ze weerloos de overrompeling van de particratie. Het wordt tijd dat hun overbodigheid eens gesanctioneerd wordt. Dat mag door Bono zijn of door twaalf woedende mannen (en vrouwen) die niet belast zijn met een verleden van konkelfoezen en intrigezucht. Politici met de botte bijl die niet bang zijn voor een paar druppels bloed aan de handen.

Toen Jan Jambon deze week getrakteerd werd op tomaten waande ik me in een flits terug in de jaren 60. In het torment van studenten en een culturele elite die het pontificale gezag omver bliezen. Politiek en vakbonden ineens maatschappelijk op water en droog brood. Dat revolutionaire elan hebben we vandaag ook nodig. Daarvoor zijn nieuwe mensen nodig, liefst jonge mensen met wilde ideeën, en een modernistisch charisma.

Bonootjes.

Of ze voldoende democratisch gelegitimeerd zijn, is van ondergeschikt belang. Verkiezingen hebben de knoeiers van het politieke scharrelen wel gelegitimeerd en wat zijn we daar dan mee opgeschoten? Maandenlange stilstand en inertie. Het zijn de politici die zelf hun boetiek hebben gesloten.

De heffe des volks is hun ontgaan. Ze bleven binnen de logica van machtsspelletjes. Dan vraag je om een Deus ex machina. Laat het een crooner, een professor, sjamaan of kunstenaar zijn, zolang hij ver weg blijft van het klassieke partijwezen is er hoop. Het volstaat dat koning Filip de moed van zijn overtuiging aanspreekt en aan de einder ontstaan de eerste kleuren van een regenboog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234