Donderdag 26/11/2020
Julie Cafmeyer.Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Er is geen vraag naar een schandpaal, maar naar een veilige, diverse werkomgeving

Julie Cafmeyer is columnist.

“Bart De Pauw moet zich verantwoorden tegenover de correctionele rechtbank.” Nochtans kreeg De Pauw de kans om te bemiddelen met de slachtoffers zodat het niet tot een proces hoefde te komen. De weigering van deze uitgestoken hand is een gemiste kans. Een bemiddeling zou een gesprek mogelijk maken. Een gesprek dat in de hele #MeToo-toestand nog niet is gevoerd.

Mijn ervaring in de culturele sector leert me dat als er melding wordt gemaakt van grensoverschrijdend gedrag, deze melding niet echt gehoord wordt. Je meldt iets, en dat was het dan. Als er al een meldpunt of een vertrouwenspersoon is. 

Dit is niet alleen de schuld van de leider in kwestie. De leider wordt vaak gesteund door een structuur. In die structuur van een theater of een productiehuis werken mensen die bang zijn, die ongemak willen vermijden, die hopen dat het vanzelf wel voorbij zal waaien. Ze zien wel iets, maar handelen niet. Ondertussen gaan de leiders hun gangetje terwijl je in een onveilige omgeving werkt en meestal niet anders kan dan vertrekken. Niet alleen vrouwen lijden onder deze scheve machtsverhoudingen, ook mannelijke werknemers worden geïntimideerd.

Aangezien meldingen vaak niet of te laat serieus worden genomen, is een aanklacht in de openbaarheid de enige optie. Anders wordt er simpelweg niet gehandeld.

Misschien kunnen diegenen aan wie klachten gemeld worden eens nadenken over hoe ze hun verantwoordelijkheid kunnen nemen zodat aanklagers niet langer het gevoel krijgen dat ze het leven van hun leidinggevende moeten verwoesten om gezien of gehoord te worden?

Onze samenleving slaagt er niet in om op een volwassen manier over seksuele intimidatie en machtsmisbruik te praten. Ik denk aan Jan Fabre wiens leven ook werd verwoest. De wetenschap dat je als slachtoffer een open brief kan schrijven en iemands carrière kan stoppen, wijst ook op een rare verhouding. Volgens mij is niemand uit op een afrekening, wel op een structurele verandering. Er is geen vraag naar een schandpaal, maar naar een veilige, diverse werkomgeving.

Is er binnen Troubleyn, Koeken Troef! ondertussen iets wezenlijks veranderd? En hoe zit het bij de andere huizen? En dan bedoel ik niet dat je eens met een bedrijfspsycholoog mag praten of een workshop crisismanagement mag volgen. Ik bedoel dat die éne genie die alles voor het zeggen heeft, van zijn voetstuk wordt geplaatst. Ik bedoel dat er nagedacht wordt over andere werkstructuren, weg van de klassieke hiërarchie. Ik bedoel dat anderen ook gehoord worden, dat ook zij ruimte krijgen om hun stempel te drukken. Dit zou win-win zijn voor beide partijen. De mannen in kwestie zouden ook een kans krijgen om zich te ontwikkelen.

Een gesprek maakt een transformatie mogelijk, geen proces. En al zeker geen gevangenisstraf.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234